Wanen en waanzin in Den Haag

Een van de grote pre’s van het wonen in Zuid – Limburg is dat je je ver van al het gedoe en gewoel bevindt. De waan van de dag krijgt eerder zijn eigenlijke proporties als ze van afstand bekeken en gewogen kan worden. Voordat je er door meegesleept zou kunnen worden, is de eerste gekte ervan al voorbij. Waardoor het gemoed een soort van ‘het zal allemaal wel’ dicteert en zich verder bezig houdt met de orde van de dag en met alles wat er werkelijk toe doet. Dus ook wat minder opwinding hier. Dat wel. Maar zeker zo lekker, hoewel het tegelijk verklaart waarom wat jong is, zo graag naar de Randstad trekt, omdat het daar allemaal gebeurt. Hoewel dat van afstand en vooral achteraf bezien nogal blijkt mee te vallen. Gewoon omdat het meeste dat er passeert, per slot van rekening niet al te veel hout blijkt te snijden. Begrijp daarom dat alle gedoe over de Haagse en Scheveningse vreugdevuren van hier uit gezien alleen maar totale verbazing kan wekken, met name na de catastrofe die daardoor vorig jaar bijna had plaats kunnen vinden. Dat was toch de waanzin ten top en volkomen doorgeschoten bestuurlijke tolerantie, omdat het in de hens jagen van die 45 meter hoge stapels met houten pallets erger, namelijk Oudejaarsrellen in de stad Den Haag, moest voorkomen.

Dat had een College van B & W in haar onbegrensde wijsheid een aantal jaren geleden bedacht, waarna dat zogenaamd gecontroleerd fikkie stoken een traditie werd, die zichzelf meer en meer overtrof, dus uiteindelijk hevig uit de klauwen kon lopen. Met als gevolg dat uiteindelijk een burgemeester haar biezen kon pakken nadat het allemaal onder haar verantwoordelijkheid zo was gegaan als het was gegaan en de dwaasheid, de idiotie op de laatste dag van het jaar zo maar de norm en standaard kon worden en uiteraard vergezeld moest gaan van redeloosheid. En zie die maar in zijn tegendeel te doen verkeren. Een knappe bestuurder die dat lukt. Zoals bleek toen het gemeentebestuur onlangs het besluit nam om de vreugdevuren dit oudjaar af te gelasten. Met als gevolg dat Den Haag prompt te klein was en er in de wijken gereld en gefikt werd dat het een lieve lust was. Omdat – zo verklaarden wat oudere Hagenezen – wat van die jongens is, ze niet afgepakt moet worden. Die worden dan boos en gaan dan gewoon zo te keer. En vindt dat dan maar gek. Voor hen was het allemaal best te begrijpen. Maar een paar honderd kilometer verderop, dieper in het Zuiden, kunnen bij zulke uitspraken alleen maar de schoenen uitvallen. Is het niet van stomme verbazing, dan op zijn minst wel van blijdschap dat je zo ver verwijderd van dit front van onzin je gelukkig een wat rustiger leven mag leiden en dus niet van het minste of geringste van de kook raakt.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Wanen en waanzin in Den Haag

  1. Dhyan zegt:

    Om die reden (het op een afstand bekijken) zou ik liever in Engeland of Frankrijk wonen of ten behoeve van het gemoed beter nog verder.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s