Over nieuwswaardigheid gesproken

Dagelijks, van uur tot uur, en ook nog eens vierentwintig uur per dag en zeven dagen per week wordt het nieuws, of wat daarvoor door gaat, met bakken over het mensdom uitgestort. Geen radio – of tv – zender, en hoeveel zijn er niet van, blijft daarin achter, kan het zich ook niet permitteren om er niet aan mee te doen. Met daarnaast nog een bulk aan nieuwssites die ook hun graantje in de nieuwsvoorziening proberen mee te pikken. Aanbod genoeg, te over zelfs , waardoor door al die bomen het bos dat een wildernis is geworden, nauwelijks nog te zien is. Kaf is van koren niet meer te scheiden omdat elke nieuwsaanbieder er alles aan zal doen om op te vallen ten opzichte van de rest, de concurrentie, en dus met het zoveelste, vaker ongecontroleerde, nieuwtje of gerucht komt. Want nieuws is ook een product dat aan de man gebracht moet worden. Zie in die baaierd nog maar de weg te vinden. Horendol en tureluurs word je ervan, van al dat nieuws dat ongebreideld en nauwelijks geselecteerd aan de man wordt gebracht, met als enige en bijna impliciete boodschap dat je het als belangstellende volger van het nieuws maar verder moet uitzoeken en zelf maar moet kijken wat interessant en relevant is en er toe doet. Kortom, bekijken kun je het.

En doe je dat kritisch en intensief, dan wordt pas duidelijk hoe opgeklopt het gros van de aangereikte feiten is, zo opgeklopt dat het vaker gebakken lucht wordt, welke nergens over gaat en dat de meest gerede vraag oproept wat je er mee moet doen, wat je eraan hebt en waarom je er eigenlijk meest lastig gevallen wordt omdat je er niets mee kunt. Voorbeelden genoeg, met als een van de meest sprekende wel dat jaarlijks terugkerende ritueel van de publicatie van de Quote 500, de bekendmaking van de 500 rijkste Nederlanders. Gezien alle tamtam eromheen wordt allicht de indruk gewekt dat heel Nederland er op zit te wachten. Nou, bij deze dan, in elk geval min een, omdat dit hele fenomeen mij echt een gruwel is, want mij totaal niets te bieden heeft. Of schiet ik wat op met de kennis van het feit dat een meneer X of mevrouw Y een vermogen van zoveel honderd miljoen euro heeft? Nul komma nul euro word ik er wijzer van, dus voegt die wetenschap niets aan mijn leven en levensgeluk toe en kan het wat mij betreft evengoed achterwege blijven aangezien het elke nieuwswaardigheid en betekenis mist. Maar even goede vrienden als dit dan het nieuws is dat aan de man gebracht moet worden. Met nieuwswaardigheid heeft het in elk geval verder totaal niets van doen, dit topje van die ijsberg van non-nieuws, deze Quote 500.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Over nieuwswaardigheid gesproken

  1. sjogkel zegt:

    Mopperen op de Quote, je staat er zeker niet tussen? 🙂

  2. Margo zegt:

    Het is de verheerlijking van het kapitaal, de rijkdom. Ik zou me schamen te veel geld te hebben om aan zinnige dingen te besteden. Meneer of mevrouw Sjogkel hierboven (een man gok ik) kan zich vast niet voorstellen dat er mensen zijn die het goud niet aanbidden.

  3. Mack zegt:

    Wat Margo zegt in haar eerste zin. Ik had vroeger een collega die was ambitieloos, en werkt nog steeds waar ik toen werkte. Maar hij kwam wel uit een rijke familie, dus had hij altijd een nieuwe auto en dure kleren. Hij legde uiteraard de quote op tafel en zorgde dat het gesprek erop kwam. Je hebt toch wat meer aanzien als je je begeeft tussen de rijksten, al is het maar door zo’n blaadje.

  4. Dhyan zegt:

    Wat betreft de schaamte kan ik me wel vinden wanneer dat geld over de rug van een ander, c.q. anderen, is verkregen. Ook zonder dat kan het fortuin je nog wel eens toevallen en waarvoor zou je je daarvoor moeten schamen? Het kan je instelling zijn dat niet te willen met het motto ‘wat ik teveel heb komt elders iemand tekort’ maar dan zou ik toch eerst mijn eigen leven wat opleuken. Het lijkt me onder alle omstandigheden een gruwel dat je landelijke bekendheid geniet als behorende tot de rijken, dat impliceert dat je altijd op je hoede moet zijn dat iemand zich dat wederrechtelijk wil toe eigenen en je daarbij naar het leven staat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s