Hortus Botanicus, Leuven

Vooruit. Deze keer eens een gedicht, “Hortus Botanicus, Leuven“, dat geschreven is door een tamelijk onbekende schrijfster, de Vlaamse Reine Wellens, maar dat daarom niet minder lezenswaardig is. Oordeel zelf maar.

Weldadig en in rust verzonken, deze
tuin, vooroorlogs ooit mijn vaders
geliefde pleisterplaats. Geen sporen meer
van hem die ik hier zoek.

Maar elke plant, hoe onaanzienlijk ook,
wordt hier gekend, genoemd bij naam
en toenaam, een belofte van genezing.
Kruiden gewassen tegen elk verdriet,

met namen zingend van al wat ontstond
in zeven scheppingsdagen. Zij bieden
voor de pijn van heimwee en verlies
een staalkaart aan van balsems: melkkruid,

honingklaver, engelwortel, zilverschoon,
zachte dravik, bitterzoet, nachtsilene,
guichelheil, vlinderzegge, ogentroost.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten. Bookmark de permalink .

2 reacties op Hortus Botanicus, Leuven

  1. Jan Jaap zegt:

    Mooi gedicht, als plantenman herken ik de positieve emotie die planten teweeg kunnen brengen.
    Helaas wordt de rust in dit soort oases steeds meer verstoord door de moderne tijd met zijn lawaai.

    • dhyan1234 zegt:

      Inderdaad en is het niet intriest dat hier in dit land vrijwel nergens meer serene rust is te vinden. Niet voor niets schreef men twintig jaar geleden al VOL=VOL terwijl de leus nu is ER KAN NOG MEER BIJ.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s