Facts of life

Ruinerwold. Ver van ons bed. Ligt in Drente. Lekker verscholen. Typisch een provincie waar dat nog kan gebeuren. Dus verder een abstractie, waar drukmaken niet bij past, hoogstens verbazing, omdat zoiets verder onvoorstelbaar is hier vlakbij en om de hoek. Net zo als die verhalen over een zoveelste bejaarde of eenling die maanden dood en onopgemerkt in een huis ligt en pas beginnen op te vallen als er wel erg veel vliegen op de ramen te zien zijn of als de post zich hand over hand blijkt op te stapelen. Treurigheid van de grote stad, wordt er dan gemompeld en tegelijk de verzuchting geslaakt dat het leven op een dorp toch verre te verkiezen is, waar je immers niet onder de radar verdwijnen kunt omdat men elkaar op een of andere wijze toch in de gaten houdt. Ik kon het zelf wel gezegd hebben en er ook nog in hebben geloofd, totdat ik gisteren door de rauwe werkelijkheid en haar waarheid werd ingehaald. Want het moet toch niet waar kunnen zijn dat je door een klein berichtje in het wekelijks verschijnend parochieblad overvallen wordt als je daar leest dat je overbuurvrouw, een weduwe van 85, toch gauw een dag of tien geleden in het ziekenhuis overleden is. Een vrouw die vijfenveertig jaar tegenover mij woonde zonder dat ik er verder close mee was geweest. Maar niettemin iemand die wel een plekje in je leven had en die je in elk geval de afgelopen vijf jaar waarschuwde als je weer eens een week of wat van huis was, die dat op prijs stelde en op haar manier je woning in de peiling hield. En dat uiteraard ook deed als ik er wel aanwezig was.

Want zo gaan die zaken nu eenmaal op een dorp, waar van een afstand ieders lief en leed min of meer op de voet gevolgd wordt. Waardoor ik ook haar sores en ongenoegen kende of kon vermoeden, met bijvoorbeeld het vroege overlijden van haar man en met de troebelen met haar kinderen. Je wist ervan zonder dat je er verder invloed op uit kon oefenen. Met daar tussendoor als trait d’union dat vrijblijvend praatje dat wel over het weer of over de tuin moest gaan. Geen diepgang of echt nauw contact. Maar niettemin genoeg verbinding om met de lezing van dat vluchtige bericht in het parochieblad een ongemakkelijk gevoel te krijgen dat direct de vraag opriep of en hoe ik mij moest verhouden tot haar plotselinge verdwijnen, dat mij dus volledig was ontgaan. Iets van schuld of verwijt was dat gerechtvaardigd? Dat ook weer niet omdat levens zich nu eenmaal naast en ook een beetje langs elkaar afspelen, zeker als er geheel verschillend in datzelfde leven wordt gestaan. En dan kom je elkaar wel eens tegen of je meld je bij elkaar af. Zo gaat dat nu eenmaal met als gevolg dat iemand onverhoeds kan zijn overleden en verdwenen. Facts of life heten dat, welke rauw binnen kunnen komen, maar verder geen schuldgevoel rechtvaardigen, hoogstens bijdragen aan een scherper realiteitsbesef.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Facts of life

  1. Mack zegt:

    Ik lees net dat er in Madrid een vrouw is gevonden in haar huis die vijftien jaar geleden gestorven is.

  2. Dhyan zegt:

    Daarentegen is het verre oosten onze achtertuin geworden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s