De neergang van het Journaal

Bij tijd en wijle moet er hier zeker de staf over gebroken worden. De de noodzaak daartoe lijkt met het vorderen van de tijd alleen maar groter te worden. De urgentie van de kritische noot neemt eigenlijk des te meer toe, werd gisterenavond opnieuw pijnlijk helder, toen het Achtuurjournaal weer op zijn steeds vertrouwder wordende manier begon uit te pakken en zich voor de zoveelste maal als de veredelde of opgepoetste versie van het Hart van Nederland betoonde. Wat zoveel betekende dat er geen nieuws sec werd gebracht, maar nieuws dat de kijker waarschijnlijk het meest interesseerde. Met de schijnwerpers vol op het boerenprotest en op het raadsel van de ondergedoken familie in Ruinerwold. Onderwerpen die omstandig werden uitgespit met uiteraard de langzamerhand bekende lardering van straatinterviews, welke de kijker alleen maar dichter bij het nieuwsitem moeten brengen, zonder dat de verdieping of de nuance daarmee is gediend. Waarmee meer dan de helft van de journaaltijd werd gevuld en de kijker op zijn wenken bediend. Want ver van zijn bed wil die immers niet met zijn belangstelling vertoeven, is immers de filosofie en de leidraad van de journaalredactie geworden. Aan wereldnieuws wordt er niet meer gedaan, althans minder dan mondjesmaat.

Waardoor het verwachtingspatroon van de bovengemiddeld geïnteresseerde kijker doorlopend grondig wordt gefrustreerd en deze dus kan fluiten naar serieuze berichtgeving over zaken die er alleszins toe doen, zoals bijvoorbeeld gisterenavond bleek toen de stand van de Brexit – onderhandelingen tussen de EU en het Verenigd Koninkrijk en de internationale commotie rond de Turkse inval in Noord – Syrië niet eens of nauwelijks een plek in dit belangrijkste journaal van de dag kregen. Oppervlakkigheid als keurmerk dus, met Gerri Eickhoff als de logische sterverslaggever die dagelijks hoog van de toren mag blazen over alle leed en ellende die er in ons lage land aan de zee passeert en waar we volgens de journaalredactie de handen meer dan vol genoeg aan hebben dan dat we ons nog druk moeten maken over wat er buiten ons gezichtsveld gebeurt. Met als prettige en ook nuttige bijkomstigheid dat het de kijkcijfers opstuwt en zo bijdraagt tot omvangrijke reclameblokken en STER-gelden. Wat zo goed als zeker de neergang van het Achtuurjournaal verklaart, nu daar nauwelijks nog onafhankelijkheid en kwaliteit in is te herkennen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op De neergang van het Journaal

  1. Dhyan zegt:

    Ik vind het prima, de wereld is niet mijn achtertuin oftewel ik heb daar geen invloed op.

  2. Dhyan zegt:

    Het is alleen maar van belang voor degenen die zich een mening willen vorming en/of om er over mee te kunnen praten.

  3. pjotr zegt:

    Met Rob ben ik het eens, dat ook het achtuurjournaal tegenwoordig voornamelijk entertainment is geworden. En vooral als er in feite geen nieuws te melden is, wordt de zendtijd volgekletst met speculaties en vermoedens. Wat er wordt geboden is veelal gemakkelijke journalistiek (wat mensen een microfoon onder de neus duwen), zonder behoorlijk feitenonderzoek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s