Een narcostaat aan de Noordzee

Er zijn de afgelopen dagen weer heel wat krokodillentranen gehuild. De boter die menigeen met een vastomlijnde mening op zijn hoofd had, was niet aan te slepen. Het gaat natuurlijk over het opiniecircus dat na de moord op de advocaat Wiersum ten overstaan en ten gehore van het hele vaderland omstandig werd vertoond. In rotten van drie stonden ze weer klaar, de gezagsdragers, insiders en deskundigen om elkaars retoriek en verontwaardiging maar te overtreffen. Want de rechtsstaat was in gevaar, zo heette het. Alsof ze daar zelf niet de grootste bijdrage aan hadden geleverd door al jarenlang te steggelen over beleid dat er nou echt eens moest komen, terwijl datzelfde deuntje maar in de herhaalmodus bleef staan zonder dat er ook maar iets van de grond kwam of dreigde te komen. Waardoor er maar gedoogd bleef worden en het de andere kant op kijken niet ophield, maar ondertussen de drugscriminaliteit zich als een pestilentie in en door de samenleving kon uitbreiden en verder en dieper mocht woekeren. Dankzij een overheid en ook een samenleving die maar op de handen bleef zitten en elke uitwas die door een volgende uitwas alleen maar overtroffen werd, gewoon liet gebeuren. Met als enig gevolg van dat gedogen dat drugsgebruik en – productie een gewoonte werd, een maatschappelijk verschijnsel dat nu eenmaal bij het leven hoorde of in elk geval moest horen.

Hoewel daar alleen in Nederland sprake van was en er met stomme verbazing vanuit de rest van de wereld naar ons land werd gekeken en nog het meest naar het feit dat er door zogenaamde tolerantie aan de Noordzee een narcostaat kon ontstaan, met alle treurige randverschijnselen van dien. Zoals frequente en openbare liquidaties, vergismoorden, aanslagen op advocaten, massale dumping van drugsafval, xtc-labs en wietplantages die schering en inslag in woonwijken zijn en waar een samenleving mee vergiftigd dreigt te worden en er zelfs aan ten onder kan gaan. Omdat de politiek, het bestuur heeft zitten labbekakken en geen enkel beleid maakte, terwijl het misverstand dat feesten pas leuk wordt als er een pilletje of een joint bij komt, zo maar de gewoonste zaak van de wereld kon worden. Met het groeiend idee dat je een sukkel bent als je geen weekendgebruiker van lijntjes of speed bent. Zo ver zijn we in Nederland gekomen en zo hebben we er aan bijgedragen dat we ons in een narcostaat bevinden waarin de drugscriminaliteit welig tiert en zich onaantastbaar kan wanen. Ook dankzij al die gebruikers die leven bij de gratie van dat maffe misverstand en niet verder kijken dan hun neus lang is en daarom ook kilo’s boter op hun hoofd hebben. Met de onderwereld als lachende derde en winnaar, omdat de overheid dus slaapt en gedoogt en al die gebruikers die vuile illegaliteit maar blijven financieren……voor hun eigen plezier.
.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op Een narcostaat aan de Noordzee

  1. sjogkel zegt:

    Slapende honden moet je niet wakker maken, dus er zal wel een reden zijn geweest om deze aanslag uit te voeren.

  2. Mack zegt:

    De drugsgebruikers zullen hier niet lezen, en al zou het wel zo zijn, wat kan hen het nu schelen? Dat betekent dus dat de gewone man schuldig is, net als dat hij verantwoordelijk is voor economische tegenspoed en voor de opwarming van de aarde.

  3. Mack zegt:

    Die snap ik niet, noem eens een voorbeeld aub?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s