Studentenkommer en – kwel

Van het leenstelsel voor studenten werd vandaag weer eens een groot nummer gemaakt. Het ach en wee en de compassie met het jonge volk dat met schulden op de nek aan het leven moet beginnen, was niet van de lucht. Of moet het leven nog een lolletje genoemd worden met bij de start ervan vijftigduizend euro schuld, geen schijn van een kans op een vaste baan of een eigen woning? De jongeren in het verdomhoekje, de slachtoffers van deze tijd. Je zou het haast nog gaan geloven als je niet beter wist. Want zonder tot oordelen te komen, is het toch wel op zijn plaats om wat vragen te stellen over het hoe en waarom, over de oorzaken van dat kreunen en steunen van die jongste generatie. Want vijftigduizend euro schuld na vier, vijf jaar studeren is inderdaad nogal wat. Het betekent in elk geval dat er bij zo’n schuldbedrag per jaar zo’n tien – tot twaalfduizend euro is geleend en ontvangen. Daarvan moet het studeren an sich (boeken, collegegeld) betaald worden, evenals kamerhuur, kleding en eten, om maar de meest elementaire levensbehoeften te benoemen. Daarnaast zal er zeker sprake zijn van abonnementen, lidmaatschappen en kosten van verenigings – en andere sociale activiteiten. Of aan dat alles bij elkaar dat gehele jaarbedrag wordt gespendeerd is maar de vraag, waarbij ik er toe neig om dat met nee te beantwoorden.

Want er moeten ook nog andere dan primaire levensbehoeften bekostigd worden. Noem het bijzaken, luxe, zonder welke een leven ook geleid kan worden. Of is de i-phone, de Apple laptop een bittere noodzaak zonder welke een jongere, een student veel van de kwaliteit aan leven verliest, eigenlijk niet zonder kan? Is een dergelijke vraag niet net zo relevant als het over festivalbezoek gaat? Dat zijn toch evenementen die duurder dan een appel en ei zijn en die ook nog eens diverse dagen duren en eigenlijk ieder weekeinde gehouden worden. En om dat festivalplezier ten volle te kunnen genieten blijken drugs, pillen, speed, xtc, coke en wiet zo langzamerhand onmisbaar te zijn geworden. Waarvoor ook geld, veel geld geschoven zal moeten worden. Geleend geld, als het om studerende jongeren gaat. Een groep die ook nog eens een belangrijk bestanddeel van dat feestend festivalpubliek vormt. En zo houdt dat jonge volk zich financieel staand en aan de praat en het hoofd boven water, zonder ook maar iets te kort te komen. Dus is er een reden om te klagen? Denk het niet, en al helemaal niet als je vijfendertig jaar de tijd hebt om die schuld terug te betalen, zonder dat er ook maar een greintje rente wordt berekend. Dan ben je toch gewoon spekkoper, als je bij wijze van spreken nu mag leven om later pas te hoeven betalen. Wat valt er dan te jammeren en te klagen?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Studentenkommer en – kwel

  1. Mack zegt:

    35 jaar en geen rente? Dat wist ik helemaal niet. Ik denk wel dat de student een mobiele telefoon en laptop nodig heeft. Die drugs en die feesten zouden natuurlijk niet met geleend geld gefinancierd mogen worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s