Een overpeinzing

Een mijmering, een overpeinzing op zijn tijd, is toch wel het minste wat hier van mij zo nu en dan verwacht mag worden. Als resultaat van zo’n stilstand bij het moment die in de fase van het leven waarin ik nu verkeer, haast vanzelfsprekend is. Omdat er rust en ruimte voor is, omdat het leven inmiddels zoveel ervaringen heeft opgeleverd, dat zo nu en dan een ordening op zijn plaats, om niet te zeggen noodzakelijk is. En meestal tel ik dan mijn zegeningen en durf ik mij gelukkig te prijzen met wat het leven mij nog steeds biedt en wat er voor mij nog voor het grijpen is. Zonder dat dat de gewoonste zaak van de wereld is. Integendeel, durf ik gerust te zeggen vanuit het besef dat elke dag, of liever gezegd bijna elke dag, een geschenk blijkt te zijn dat je met beide handen moet aanpakken, zolang je daar tenminste toe in staat bent. Fysiek dan wel geestelijk. Gelukkig degene die op gevorderder leeftijd daartoe nog altijd de mogelijkheden heeft. Waaronder ik, weet ik maar al te goed, hoewel natuurlijk ook in het bezit van een enkele beperking, waar evenwel goed mee te leven is, dus het leven nog voluit aangevallen kan worden.

Dat zeg ik met mijn vijfenzeventig jaar op een dag dat ik er in mijn tuin weer voor ben gegaan en die in een uur of drie tijd opnieuw geheel op orde heb gebracht. Zonder bovenmatige inspanning of stress. Omdat de druk van de tijd, van afspraken of van de agenda niet meer bestaat en daarom wat vandaag niet gaat, nog altijd morgen kan. In welke sfeer en onder welke gesternte mijn leven zich sinds zestien jaar voltrekt. Met de maximale vrijheid, vrijheid in ieder denkbaar opzicht. Kan het nog mooier, zou je bijna zeggen vanuit de gedachte die zelfs tot de conclusie voert – misschien wel een gewaagde conclusie – dat ik mij kennelijk bevind in de mooiste en meest relaxede fase van mijn leven, welke helaas eindig en begrensd is. Dat weet ik maar al te goed. Reden te meer om er extra intens van te genieten, van elke dag die zich aandient en die ik dus met beide handen aanpak, zonder daarin te overdrijven. Aangezien het leven wel leuk en overzichtelijk moet blijven, om de volgende dag binnen bereik te houden. In het voortdurend besef en de wetenschap dat de komst daarvan nooit vanzelfsprekend is en zo nog die enige onzekerheid in mijn leven blijft.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

Een reactie op Een overpeinzing

  1. Sjoerd zegt:

    Je moet htdoen met wie je bent en wat je hebt… En daarvan genieten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s