Dat hardnekkige antisemitisme

Naast de zekerheden en inzichten die ik in de loop van mijn leven door schade en schande heb verworven, bestaat er binnen mijn blikveld op de wereld ook een gebied dat alleen maar gevuld is met vraagtekens, met kwesties waar ik nog nooit de vinger achter heb kunnen krijgen en waarvan ik niet de illusie heb er ooit een antwoord op te zullen vinden. Zo goed als zeker geen schijn van een kans daarop. Waarmee ik het zal moeten doen, hoe onbevredigend dat ook voor mij is. Een fraai voorbeeld van dat niet kunnen snappen is de omstandigheid dat een fenomeen als anti – semitisme, Jodenhaat, kennelijk inherent is geworden aan de menselijke beschaving, zoals deze zich gedurende de afgelopen tweeduizend jaar heeft laten zien. Het gaat mij ver boven de pet dat dit verschijnsel op gezette tijden in vooral de Westerse geschiedenis de kop op heeft kunnen steken. En telkens weer op andere plaatsen van waaruit die haat epidemische vormen kon aannemen en zich vervolgens verspreidde. Maar waarom? Mag ik die vraag nou eens heel klemmend stellen? Welke aanleiding geeft of gaf die bevolkingsgroep, in haar geheel, om zoveel woede en ander negatief gevoel over zich af te roepen? De daarbij gebruikte stereotiepen van sluwheid, geldzucht deugen natuurlijk helemaal niet omdat armoede net zo veel onder Joden voorkwam als onder andere bevolkingsgroepen.

Zie de schrijnende ellende die in de twintigste eeuwse jodenghetto’s te vinden was, in Warschau, in Wilnjoes, in Amsterdam, in Brooklyn. Wat kennelijk niet wegnam dat joden altijd de klos waren, de minderheid vormde die het haast per definitie heeft moeten ontgelden. Maar waarom toch, herhaal ik te zeggen. Waarmee ik tegelijk bij een tweede bron van mijn onbegrip kom, een niet snappen waarvan ook al mijn hele leven sprake is. Want wat is een jood, hoe ziet deze eruit en waarin onderscheidt deze zich van de zogenoemde niet – jood, als die tenminste bestaat? Ik heb het verschil nooit kunnen ontdekken. Met als gevolg dat de jodenhaat voor mij steeds meer een abstractie is geworden, een ongrijpbaar fenomeen, waaraan ik geen handen en voeten kan geven. Omdat ik namelijk niet weet hoe de jood eruit ziet en ik het eigenlijk ook helemaal niet wil weten. Is volgens mij wel zo rustig als je niet geplaagd wordt door van die aangeprate beelden die gebaseerd zijn op vermeende uiterlijke kenmerken, die voor mij dus onzichtbaar zijn. Ik voel me er meer dan best bij, bij dat niet weten, en wordt eigelijk echt onrustig als ik van die haatpraat hoor, welke gebaseerd is op illusoire beelden, van die beelden die nergens vandaan komen en met niks te rijmen zijn. Vandaar dat ik het toch het liefst bij dat niet – weten en niet – kennen wil houden. Omdat niet snappen zo maar comfort kan bieden.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op Dat hardnekkige antisemitisme

  1. Mack zegt:

    Het is een vraag waar je zelf al het antwoord op weet lijkt me? Er is geen steekhoudende reden om een hele groep te haten. Je haat hooguit een deel van de groep, en je vertelt jezelf dat de rest ook zo is. Maar dat is niet zo, dus moet je je haat de vrije loop laten. Je verzint argumenten om je haat te rechtvaardigen. En iedereen die zegt dat je geen gelijk hebt zet je op je haatlijst. Dat voelt ook lekker. Kortom, het is een gebrek aan een bepaalde intelligentie.

    • robschimmert zegt:

      Maar wat het voor mij helemaal ingewikkeld maakt is dat ik mijn hele leven lang nooit in staat ben geweest om een jood als zodanig te herkennen. En als dat dan zo moeilijk is, hoe kun je dan discrimineren?

  2. Sjoerd zegt:

    Ik respecteer iedereen en laat iedereen in zijn waarde… Dat is niet altijd zo geweest, maar een mens wordt ouder en verstandiger, wijzer zullen we het maar noemen.

  3. Dhyan zegt:

    Een geloof wordt pas akelig als het anderen dan de eigen geloofsgenoten naar het leven staat. Bij wie is dat ook al weer zo, oja de Moslims. Wanneer ik zoals in Antwerpen in het diamantcentrum rondloop en orthodoxe joden tegenkom die zich anders dan anders uitdossen (oftewel heel duidelijk herkenbaar zijn) kan ik me er wel iets bij voorstellen. Iedereen heeft het altijd al gemunt gehad op degenen die zich anders dan anderen voordoen, niet in het gareel lopen. Maar haat begrijp ik niet.

    • robschimmert zegt:

      Nee, die groep joden bedoel ik niet, maar juist diegenen die door hun uitdossing niet herkenbaar zijn, zoals de Joop van Tijns, de Ed van Thijns en de Max van Weezels en nog vele anderen die er net zo gewoon uitzien als al die andere Nederlanders of Duitsers of whoever. Hoe zijn die te identificeren en worden daarmee of daardoor object van haat? Ik kan het in elk geval niet. Reden waarom ik totaal niets snap van dat hele fenomeen dat Jodenhaat heet

    • L zegt:

      Dhyan vergeet de SGP die loyaal was aan het Duitse nazibewind in de jaren veertig.

    • L zegt:

      En de nog steeds virulente jodenhaat onder tegenwoordig vooral Oost-Europese katholieken, maar die ook hier voor de oorlog bepaald niet vreemd was.

      • dhyan1234 zegt:

        Het is een interessant onderwerp waar haat jegens andersoortige mensen vandaan komt. Als we kijken naar de groep Roma dan valt op dat daarover een bepaald beeld heerst namelijk dat ze vooral een geschiedenis hebben van eigen aardigheden en zich daarmee bewust buiten de maatschappij houden en geen moeite hebben die te benadelen (stelen). Afkeer gaat ook groeien wanneer zo’n groep bewust buiten de gemeenschap wordt gehouden maar zich dan vervolgens daarin desondanks goed weten te handhaven en het ze economisch gezien voor de wind gaat. Er is ook nog een factor historisch bezien vanuit rivaliteit van geloofsbeleving, bijvoorbeeld door katholieken die joden eeuwen lang hebben verweten ‘godsmoordenaars’ te zijn, beginnende bij de kruistochten waar ze als ‘ongelovigen’ werden vermoord in de zogeheten Duitse kruistochten van 1096 (de eerste grote Jodenvervolging). Het lijkt soms wel dat die eeuwen van vervolging van een bepaald bevolkingsgroep in de genen gaat zitten en zich telkens herhaalt.

  4. sjogkel zegt:

    Er zijn genoeg voorbeelden van Joden die misschien niet zgn. te herkennen zijn maar wel in hun afkomst erkenning zoeken omdat het hun identitieit tekent.En waarom het telkens mis gaat, minderheden zijn op een gegeven moment altijd de klos.

  5. math zegt:

    Ik kan het alleen maar afdoen met domheid en bekrompenheid tot in de laatste vezel van een soort nitwits !
    Synoniemen van nitwit volgens wikipedia:
    leeghoofd
    Puzzelomschrijvingen van nitwit:
    Dom persoon
    Iemand die niets weet
    Leeghoofd
    Nietskunner
    Nietsweter
    Onbekwaam iemand
    Onbekwaam persoon
    Onbekwame persoon
    Onbenul
    Onnozele
    Persoon die niet bekwaam is
    Persoon die niets kan
    Stommerik
    Cryptische omschrijvingen van nitwit:
    Wie ergens geen verstand van heeft

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s