Hansworst, ijdeltuit en advocaat

Hansworst, ijdeltuit of advocaat van kwade zaken. Drie kwalificaties waarop Theo Hiddema met gemak en in dezelfde mate aanspraak kan maken. Sterker nog, als er eremetaal aan verbonden zou zijn, dan kon hij in al die gevallen vooraan gaan staan om zo’n prijs in ontvangst te nemen. En gelukkig mag hij zich noemen dat hij die drie eigenschappen zo in zich mag verenigen en tot hun recht kan laten komen bij de uitoefening van zijn functie als volksvertegenwoordiger van Forum van Democratie, de partij waarvoor hij zelfs als boegbeeld en lijstduwer mag fungeren. Hoewel zo’n rol ook weer om het vermogen tot zelfbeperking vraagt, omdat er tegelijk ook als voorbeeld gefungeerd moet worden. En dat lijkt in de politieke praktijk toch weer te hoog gegrepen voor Theo, wiens ego hem natuurlijk parten speelt en meestal in de weg zit, want hem onvermijdelijk de kant van zijn eigen gelijk en zelfdunk opstuwt. Met de vreselijkste uitglijders tot gevolg. Op het tenenkrommende af. En dat voor een man die academisch gevormd is en eenenzeventig jaar oud, dus intelligent en ervaren genoeg geacht mag worden om te weten wat wel en wat niet gezegd en gedaan kan worden. Op die leeftijd heb je meer dan voldoende empathie en ben je sensitief genoeg om adequaat en met respect voor mensen in welke omstandigheid dan ook te fungeren om toch je punt te kunnen maken.

Zo niet Theo, die ook gisteren weer omstandig bewees hoe ver hij van de werkelijkheid af is komen te verkeren, verschanst als hij zich had in zijn eigen mening en uiteraard gelijk. Plaats van handeling was de Tweede Kamer waar hij namens zijn partij het woord mocht voeren tijdens het debat met Minister Dekker over de missers die door de overheid zijn gemaakt in de zaak van de zedendelinquent en moordenaar van Anne Faber. Logisch dat hij die rol op zich nam als advocaat en terzake deskundige. Maar minder logisch en ook volkomen onverwacht dat hij de plank tijdens zijn bijdrage volledig missloeg en er blijk van gaf geen enkel gevoel voor de toon van het Kamerdebat te voelen. Als een olifant ging hij door de porseleinkast toen hij, zonder dat de relevantie ervan duidelijk werd, uit een vorig vonnis dat tegen diezelfde zedendelinquent was uitgesproken, onsmakelijke details met betrekking tot het gepleegde feit bleef opdissen. Zonder zich er rekenschap van te geven dat de ouders van de vermoorde Anne Faber ook op de publieke tribune aanwezig waren. En uiteraard de vermoorde onschuld spelend toen hij door de Kamervoorzitter werd afgehamerd en gecorrigeerd, haast op zijn teentjes getrapt, maar niet in de gaten hebbend dat de advocaat in kwade zaken in hem weer aan het opspelen was. Weliswaar met het mooiste maatkostuum aan, maar tegelijk op het ploertige af in zijn houding en gedrag.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Hansworst, ijdeltuit en advocaat

  1. Sjoerd zegt:

    Ik heb het helaas gemist,,,

  2. Mack zegt:

    Wat een idioot. Past precies bij die andere.

  3. Dhyan zegt:

    Hij gaf na afloop dan ook een verklaring waarom de slachtoffers in deze niet ontzien waren.

  4. Dhyan zegt:

    Oja… door Rutte wordt je subtiel en geheel volgens de etiquette in de luren gelegd, dus wat is er beter, door de hond of de kat gebeten worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s