‘Knielen op een bed violen’

Tot nu toe was het er nooit van gekomen. Om een onverklaarbare reden. Want het was en is eigenlijk nog mijn gewoonte om boeken die er in de literaire kritiek toe doen, meteen te lezen. Zij het dat het de laatste jaren wat onsjes minder is geworden, maar destijds – en dan heb ik het in dit geval over 2005 – ging die stelregel bij mij zeker op. Des te raadselachtiger is het daarom voor mij dat deze bestseller, die ook nog eens allerwegen geprezen werd, nooit door mij werd gelezen. En het wordt nog vreemder als in aanmerking genomen wordt dat de verfilming ervan, met Berry Atsma in de gelauwerde hoofdrol, net zo’n succes bleek te zijn. Wel met als gevolg dat de inhoud van het verhaal voor mij op afstand inmiddels genoeg bekend was geworden. Zodat het mogelijk minder aantrekkelijk werd om het betreffende boek, ‘Knielen op een bed violen‘ van Jan Siebelink, alsnog ter hand te nemen en het gevoel van een gemis ook van haar urgentie werd ontdaan. Maar wat een verloop van jaren, veertien toch, wel niet vermag en hoe ik in die tijd ook nog kon veranderen.

Want het enkele feit dat Jan Siebelink het Boekenweekgeschenk mocht schrijven en zo weer in de publiciteit kwam, wakkerde bij mij de belangstelling voor zijn succesroman opnieuw aan en daarna ook het besef dat er toch zoiets als een hiaat in mijn kennis van de Nederlandse literatuur bestond, welke broodnodig opvulling behoefde. Waardoor ‘Knielen op een bed violen’ opeens en alsnog in mijn handen belandde en – eerlijk is eerlijk – in één adem door mij uitgelezen werd. In 445 bladzijden schetst Jan Siebelink namelijk een bloedstollend portret van Hans Sievez, van diens gevecht met zijn loyaliteiten aan zijn geloof en zijn gezin. Met als onverbiddelijke climax zijn sterven als hij noodgedwongen een keuze maakt, die in het huidig tijdsgewricht curieus te noemen is en daarmee het boek en het thema daarin tot een meer dan geldig geluid uit een verder verleden maakt, dat door Siebelink stijlvol en pakkend beschreven is. Geen wonder dat ‘Knielen op een bed violen’ een monument in de Nederlandse literatuur is genoemd en nog verheugender dat het een bestseller werd en dat zoveel kwaliteit uiteindelijk door zoveel handen ging en nog altijd gaat, omdat het een klassieker is geworden.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op ‘Knielen op een bed violen’

  1. Sjoerd zegt:

    Mij zegt het in ieder geval niets. Dat zegt wellicht meer over mij dan over de schrijver…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s