In een schemergebied

Zo’n eerste week van april, als de zomertijd net weer van kracht is geworden en het bioritme een nieuwe balans zoekt, is eigenlijk zoiets als een schemergebied, een soort van niemandsland, waarin vragen, twijfels en overgangsrituelen overheersen. Hoe hoog moet de thermostaat staan? En moet de verwarming eigenlijk nog wel aan? Kan de trui in de kast blijven of moet de overjas nog aan? Want aprilletje zoet heeft best wel eens een witte hoed, zegt een oud – Hollands gezegde waarvan de relevantie ook meer en meer achter de horizon verdwijnt, nu het klimaat toch een slag de andere kant op lijkt te maken. Wat de onzekerheid en onbestemdheid van deze dagen alleen maar groter maakt, gehecht als we nog altijd zijn aan het traditionele patroon van de seizoenswisselingen. Zou daarom de voorjaarsschoonmaak iets van vroeger zijn geworden, een stoffig begrip uit andere tijden dat met het vorderen der jaren en de verspringing van generaties wel verloren moest gaan?

Wat aan de andere kant niet geldt voor dat ritueel dat juist in deze dagen toch weer nadrukkelijk aan de orde is. Namelijk het opschonen van de tuin, het in gereedheid brengen ervan met het oog op de naderende groei – en bloeitijd van bomen, bloemen en groen. Want zoveel is dus wel zeker. Met de winter als zodanig is het op dit moment van het jaar wel gedaan. Waar alles mee is gezegd en de onbestemdheid, die zo’n vacuum tussen de seizoenen kenmerkt, niet is opgelost. Immers, de stamppotten kunnen nog steeds, terwijl nog niet zoveel later het koude witbier op een terras genoten kan worden. Kom er maar eens om en maak er wat van, als het zo alle kanten nog op kan, ondanks dat de dagen duidelijk lengen en daarmee de enige zekerheid bieden. Met daarnaast de ijzeren natuurkundige wet die de weg naar het licht en de zomer wijst. Wat in het heersend schemergebied het belangrijkste teken is van de hoop en de troost, waarmee een mensenleven altijd vervuld hoort te zijn.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

2 reacties op In een schemergebied

  1. Dhyan zegt:

    Mooie overpeinzing.

  2. Sjoerd zegt:

    Ik had dat april gevoel al in februari…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s