Voorgoed in de leeuwenkuil

Aan de uiterste rechterflank van het Nederlandse politieke landschap heeft zich een wisseling van de wacht voltrokken. Met een new kid on the block, Baudet, waarop de massa van politiek ontheemden en vervreemden hun hoop en hun verwachtingen nu hebben gevestigd. Waarmee de missie van Wilders lijkt volbracht en in essentie mislukt. Omdat zijn anti – islam – sentiment niet meer aanslaat en andere aktuele thema’s voor zijn neus zijn weggekaapt en werden geadopteerd door het Forum voor Democratie. Bovendien zijn zijn hoge toon en holle retoriek meer een echo van een verder verleden geworden waarin de onderbuik het won van de ideologie, dan dat ze nog echt geloofwaardig zijn en overtuigen, dus de weerklank van het maatschappelijk ongenoegen zijn, zoals dat op dit moment heerst. Zodat het gedaan is met Wilders en zijn eenmanspartij, bij gebrek aan relevantie en vooral vitaliteit. Want daar is het bij hem uiteindelijk aan gaan ontbreken, logischerwijs als die ene en dezelfde boodschap, die ook nog eens discutabel is, alsmaar herhaald blijft worden. Tot vervelens toe. Ook bij gebrek aan een idee of ideologie en bij een volgehouden verblijf in de politieke marge, dus zonder dat er een hand werd uitgestoken om ook het politieke handwerk te verrichten en het maar verder te houden bij het roepen, geven van commentaar en de rol van de beste stuurman aan wal op te eisen.

Daar wordt op den duur, zelfs bij de echte politieke nihilisten, niet mee gescoord. Het wordt doorzien. Met als gevolg de sleetsheid die wel moest gaan optreden op iedere activiteit, welke door Wilders en zijn companen aan de dag gelegd werd. Geen sjeu en geen bevlogenheid, terwijl bij Wilders zelf de schouders steeds verder zakten en zijn blik slechts moedelozer werd. zodat hij wel meer moest gaan compenseren, dus nog harder ging schreeuwen tijdens de afgelopen verkiezingscampagne. Het heeft hem niet geholpen. Met als resultaat dat hij de roepende in de woestijn is geworden, waaraan een aftandsheid langzamerhand af te lezen was. Met altijd datzelfde pak, dat rare leren giletje en de telkens slonzig en fout gestrikte stropdas erbij, terwijl hij omgeven blijft worden door een tiental kleerkasten die ervoor moeten zorgen dat hij zijn bestaan in rust, als dat zo genoemd mag worden, en veiligheid kan rekken. Hoewel dat nu wel steeds tragischer vormen aannneemt als hij elke politieke betekenis en relevantie verliest en hij gevangen lijkt in zijn eigen vermeende, dus niet begrepen gelijk en daarmee veroordeeld is tot een eeuwig verblijf in de leeuwenkuil die de politiek is. Omdat hij daar nog fysieke bescherming geniet die er met een job elders niet voor hem is weggelegd. Maar dat is kennelijk de prijs die hij heeft betaald voor al zijn stellingnames, waar hij zovelen mee heeft aangebrand, maar waarvoor hij nu zelf voorgoed op de blaren mag zitten.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Voorgoed in de leeuwenkuil

  1. Sjoerd zegt:

    Vergis je niet, wedden dat hij en Baudet politieke vrienden worden.

  2. Dhyan zegt:

    Ik wordt er een beetje misselijk van hoe sommigen met of zonder hun partij worden weggezet. Ik meende toch dat we hier een democratisch stelsel hadden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s