Een NOS die te kort schiet.

“Als dit een terroristische daad was, dan heeft ze het hart van onze samenleving getroffen”, aldus Rutte gisteren. “Kon je het opbrengen om weer in de tram te stappen”, vroeg een radioverslaggever vanochtend aan iemand op weg naar zijn werk. Dat waren zo ongeveer de polen waartussen de dramatische gebeurtenissen in Utrecht in beeld en geluid werden gebracht en waarmee de sfeer van de verslaggeving daarover op de publieke zenders tegelijk werd gekenschetst. Met voorbehouden en veronderstellingen, slagen om de arm, het niet weten en vooral herhalingen van feiten en meningen. Waardoor elk detail noodzakelijkerwijs moest worden uitvergroot om de publieke omroep met haar verslaggeving wel aan de bal van de actualiteit te laten blijven. Logisch dat daarom het in beweging brengen van een ambulance of de kreet van een politie-agent, hoe willekeurig of toevallig ook, al snel tot een feit van belang kon worden gepromoveerd, dat dan werd gebracht door een keurkorps van verslaggevers die links en rechts en dwars door heel Utrecht waren geposteerd om maar niets van de voortgang der gebeurtenissen te hoeven missen, hoewel er verder in al die lange uren in feite nauwelijks iets gebeurde, dus ook niets te vertellen was dat betekenis had. Maar ja als je als publieke omroep je bij wet geregelde informatieplicht hoog, heel hoog en misschien wel te hoog opvat, dan krijg je dus dit.

Uren en uren en nog eens uren van onbenul, irrelevantie en voortdurende herhalingen waarin niets aan bestaande feiten en kennis werd toegevoegd en er horden kenners en ingewijden mochten opdraven om ieder voor zich wat er gaande was, te duiden, met als enige uitkomst dat de onzekerheid en de verwarring groter werden en het begrijpen afnam. Met volgende analyses en interpretaties tot gevolg zonder dat er ook maar iets duidelijker werd. Of was er ’s avonds laat na zoveel uren uitzending ook maar enige helderheid ontstaan? Eerder leken de twijfels gegroeid en daarmee de constatering dat de uitgebreide verslaggeving van de NOS aan haar doel voorbij geschoten was. Want wie was er nu eigenlijk wijzer geworden van al die niksigheid, van die interpretaties en dat geneuzel over de geringste details, van die volslagen overvloed in berichtgeving die dus per saldo weinig tot niets bijdroeg? Hoogstens dat dat korps van verslaggevers zo van de straat werd gehouden. Zodat daardoor de vraag gerechtvaardigd is of het NOS Journaal niet eens terug zou moeten gaan naar af, weer eens met serieuze verslaggeving zou moeten beginnen waarin sensatiezucht niet wordt gevoed en gestild. Gewoon ingetogen het journalistieke werk doen en tegelijk degelijk zijn en de eigen grenzen kennen zoals dat bijvoorbeeld rond de Bijlmerramp, de treinkapingen en de moorden op Fortuyn en van Gogh gebeurde. Misschien is het meer dan goed om die wereld van toen terug te winnen. Omdat de verslagen uit het Utrecht van gisteren dus nergens op leken.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Een NOS die te kort schiet.

  1. Sjoerd zegt:

    Hoe maak je van een mug een olifant op journalistiek gebied dan.

  2. Anoniem zegt:

    Je hebt gelijk Rob en je bent niet de enige die ik dit hoor zeggen. Maar gelukkig kunnen we zelf bepalen waar we naar kijken cq luisteren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s