Een brief aan mijn moeder

Gisteren was in de Weekendbijlage van de Volkskrant een brief te lezen die Jan Siebelink aan zijn overleden moeder schreef in het kader van de naderende Boekenweek, welke als thema “De moeder de vrouw” heeft. Een mooie, warme brief, die mij inspireerde en er toe aanzette om ook aan mijn moeder de volgende brief te schrijven:

Lieve mam,

Het is alweer ruim tweeëntwintig jaar geleden dat je ons voorgoed hebt verlaten. Je was op en van jou hoefde het allemaal niet meer nadat Pap, jouw enige maatje, anderhalf jaar daarvoor onverwacht was overleden. Wat is de tijd gevlogen en wat is er allemaal niet gebeurd. Teveel om hier in een oogwenk te vertellen. Daarover een andere keer meer. Eerst en vooral iets over jou en mij. Want waarom zou ik anders een brief schrijven? Omdat er voor mij bij nader inzien en na al die jaren zoveel te vertellen is, waar dat vaker onuitgesproken bleef toen we elkaar nog vaker zagen. We waren niet van die praters, laat staan dat we grote woorden gebruikten om uitdrukking te geven aan wat we voelden. Dat werd, een beetje naar de geest van de tijd, afgedaan als flauwekul, waar we wel wat beters te doen zegden te hebben. Een gemiste kans, zouden we dat tegenwoordig noemen, kansen die ik voorbij heb laten gaan, omdat ik toen niet beter wist of wilde. Waardoor ik eigenlijk nooit uit de grond van mijn hart heb kunnen zeggen hoe fijn ik je tweewekelijkse brieven van zes, zeven bladzijden lang vond die je mij stuurde toen ik in militaire dienst was en die ik echt van a tot z spelde, omdat het een vertrouwd geluid van thuis was in een vreemde omgeving, afkomstig van een moederhart dat daar uit sprak. En heb ik je wel eens verteld dat één bepaald beeld al mijn leven lang op mijn netvlies gegrift is, dat ook op gezette tijden opdoemt?

Dan zie ik mij namelijk samen met jou op de Homeruslaan in Utrecht staan op de dag dat ik voor het eerst naar de middelbare school ging daar, een beetje op afstand van andere leerlingen en ouders. Je bracht mij daarheen met de trein, bezorgd en natuurlijk benieuwd, en ik zei je toen ik naar binnen moest gaan: “Je moet me nu geen kus geven”. En als ik dit nu zo schrijf en tegelijk zie, dan voel ik een traan in mijn hart. Om jou en ook een beetje om mij, omdat het toen was zoals het was of misschien wel moest zijn. Precies zo omarm en koester ik die herinnering aan de zomerdagen dat wij naar het zwembad in Doorn gingen, ik bij Pap achterop de fiets en jij met Nettie naast ons, jij met je haren zo mooi in de wind. Zo’n uitstapje tussen de dagelijkse besognes door, waar een ijsje of een chocomel een tractatie was en we met elkaar de hemel te rijk waren. En op die manier kan ik nog wel even door gaan omdat na zoveel jaren het kleine geluk en de herinnering eraan veel meer stand lijkt te houden dan de hobbels die je met elkaar hebt genomen en ook met succes, waardoor het geen zin heeft om daar nog over uit te weiden. Vandaar dat mijn glas, als ik jou zo voor mij zie, niet half vol, maar echt vol is en ik ook zeker weet dat dat altijd zo zal blijven. Ontvang daarom een dikke kus van

Rob

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Een brief aan mijn moeder

  1. Christel zegt:

    Een prachtig eerbetoon aan je moeder. Ik zie haar zo voor me, mijn tante Jo!

  2. Dhyan zegt:

    Zo’n geweldig ontroerende ode aan je moeder maakt haar geliefd in de ogen van de wereld.

  3. L zegt:

    Mooi. Het zijn momenten die op het betreffende moent klein lijken en dan juist blijven hangen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s