Excessen rond vliegtuighinder

Niet elk bericht moet alleen maar voor kennisgeving worden aangenomen. Soms dwingt de inhoud ervan tot meer dan dat als het bij verder lezen verwondering en nadere vragen oproept. Een fraai voorbeeld daarvan was vanochtend te vinden op de NOS – site, waar gememoreerd werd dat het afgelopen jaar het aantal klachten over Eindhoven Airport sterk was gestegen. De kop enerveerde nog niet en paste eigenlijk naadloos in de reeks van nieuwsfeiten die betrekking hebben op het klimaat en milieu en alles wat daaromheen hangt. Zelfs de eerste cijfers waren nog niet eens zo bijzonder ondanks dat het klachtenaantal van 45.000 in 2018 16.000 meer was dan in 2017 en de hoeveelheid digitale klagers in dezelfde periode met duizend toenam. Zal ongetwijfeld te maken hebben met de toenemende discussies over de belasting van het luchtverkeer op het milieu en het klimaat, als gevolg waarvan mensen ook alerter zullen zijn op verstoringen in welke zin dan ook in en van hun leefomgeving. Allemaal heel normaal en tot zover eigenlijk niets aan de hand, totdat in de derde alinea van hetzelfde bericht opeens aan het feit gerefereerd werd dat in het laatste kwartaal van 2018 zes mensen bij elkaar goed waren voor 3500 klachten. Wat doorgerekend betekent dat zij in die drie maanden per persoon 583 klachten indienden, dus goed waren voor zes tot zeven klachten per dag, ieder op zijn of haar beurt.

En dat levert toch even een ander verhaal of beeld op, met meer dan genoeg vragen. Want wat was hier aan de hand? Is hier sprake van een georganiseerde actie van een groep mensen bij wie het op een of andere wijze flink lijkt te zijn overgekookt? In elk geval zodanig dat de inhoud van hun klachten nauwelijks nog relevant lijkt, maar het er veel meer toe doet om de vraag te stellen wat de beweegredenen zijn geweest om zo manisch en panisch en bijna spastisch op vliegtuighinder te reageren. Met feitelijk als enig gevolg dat de klacht, of in dit geval de hele stroom klachten, nauwelijks nog op de inhoud of de merites beoordeeld wordt, maar dat de aandacht meer uitgaat naar de groep die deze vloed teweeg heeft gebracht. Wie zijn deze mensen die immers niet meer serieus genomen kunnen worden, als ze op deze overspannen, bijna ridicule, wijze zo de spotlights op zichzelf richten. Want vliegtuiglawaai is uiteraard stik vervelend. Maar om die herrie met zo’n kleine groep te willen overschreeuwen, is weer een ander verhaal, dat het feitelijk probleem echt overschaduwt. Gemankeerd, of misschien wel getraumatiseerd eigenbelang, met een foute roep om aandacht. Anders kan het haast niet. Dat lijkt er hier aan de hand. Dus, hulpverleners voor!

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Excessen rond vliegtuighinder

  1. Sjoerd zegt:

    Feit blijft natuurlijk dat de mensen niet gediend zijn van het toenemend aantal vluchten op deze luchthaven en de verstoring die dat teweeg brengt in hun leefomgeving…

  2. sjogkel zegt:

    Niet alleen geluidsoverlast, maar ook het negeren van klachten, het overschrijden van afspraken en geluidsnormen, het maakt mensen horendol. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s