‘Papegaai vloog over de IJssel’

Nadat Kader Abdolah met ‘Het huis van de moskee’ volkomen terecht de Olympus van de Nederlandse literatuur had bereikt en dat boek zelfs genoemd had zien worden als de op een na beste Nederlandse roman aller tijden – wat overigens ook wel weer wat overtrokken was – werd er ook door mij reikhalzend uitgekeken naar zijn volgende boek. Want hij had nogal wat verwachtingen gewekt. Welnu, die heeft hij wat mij betreft met ‘Papegaai vloog over de IJssel’ niet waar kunnen maken. O.k., hij blijft een geweldig verteller. Maar welke schrijver van Oosterse komaf is dat niet? Dat bewijst Abdolah opnieuw in deze laatste roman, zij het wat mij betreft ten overvloede, zoals hij ook weer niet had hoeven uit te pakken met al die trucs die het lezen zo veel gemakkelijker maken. Zoals de ultrakorte hoofdstukken, waardoor een boek in een meedogeloze vaart gelezen kan worden, of die andere handigheid die bestaat in de pageturners en cliffhangers, waarvan dit boek dan ook overloopt en die je dus nog een extra zet in de rug geven om vooral aan het lezen te blijven. Wat overigens niet wegneemt dat dit ‘Papegaai vloog over de IJssel inhoudelijk ook alleszins lezenswaardig is, want een spannende en aandoenlijke vertelling bevat over de lotgevallen en perikelen van migranten, met hun eigen omgeving, het dorp waar zij woonachtig zijn, als voornaamste decor. Daar blinkt Kader Abdolah ook uit als hij hun perikelen, hun worstelingen, hun voor – en tegenspoed beschrijft, en nog het meest als hun strijd om vaste voet aan de grond in Nederland te krijgen in zijn verhaal aan de orde komt.

Hij neemt je als lezer dan onverbiddelijk mee en trekt aldus een stevige wissel op je em – en sympathie met zijn hoofdpersonen. In die kontekst en tegen die achtergrond van hun besognes in en om hun huis is er nog niets aan de hand en verdient deze schrijver alle lof, zonder dat het nou direkt het summum van literatuur is. Wat trouwens ook niet altijd hoeft. Maar dit terzijde. Maar waar zijn boek een stevige kanttekening verdient, dat is als hij zijn verhaal van een bredere kontekst en achtergrond gaat voorzien en de nationale politiek als extra dimensie in zijn vertelling introduceert. Daar grijpt hij te hoog en raakt hij het spoor bijster en wordt dit ‘Papegaai vloog over de IJssel’ een onevenwichtig verhaal, dat het beeld oproept van een schrijver die voelde dat hij onder de druk van het immigratievraagstuk en de actualiteit ervan niet uit kon, maar geen idee had in welke vorm en met welk gewicht hij dat moest inpassen in de geschiedenis van zijn immigranten, zoals die zich in het eerste driekwart van zijn verhaal voltrekt. Gevolg is dat zijn boek in haar laatste kwart de sprankeling van de voorgaande driehonderdvijftig bladzijden verliest en haar verhaal als het ware kwijt raakt, omdat de schrijver er zich aan lijkt te vertillen, dus er maar een punt aan breit. Wat echt jammer is en ook nog eens onverdiend. Omdat Kader Abdolah van zijn kunnen nadrukkelijk het tegendeel heeft bewezen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op ‘Papegaai vloog over de IJssel’

  1. Sjoerd zegt:

    In die context ga je dan denken dat er verplichtingen zijn aangegaan met een uitgever om een boek binnen een bepaalde tijd af te hebben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s