N.a.v. ‘Werk ohne Autor’

Filmkritieken onderscheiden zich vaak door een ronkende toon en pretenties waarmee nieuwe films geduid, geanalyseerd en beoordeeld worden. Zonder dat ergens duidelijk wordt welke criteria daarbij gehanteerd worden. Het lijkt een bedrijf dat voorbehouden is voor een groepje geroepenen en uitverkorenen, want zie er als buitenstaander of aspirant-bioscoopbezoeker maar eens de vinger achter te krijgen welke maatstaven gelden of waarom een voorkeur uitgesproken wordt. Prietpraat van de bovenste plank zou nog de beste kwalificatie ervoor zijn. Wat ik weer eens met des te meer overtuiging zeg door een hernieuwde ervaring met deze feitelijke irrelevantie van filmrecensies, die je aan de andere kant wel nodig hebt om een gerede kans te maken op een goede filmkeuze. Maar zoals gezegd is de huidige praktijk zo, weet ik weer, dat je toch maar niet al te zeer op het oordeel van die zogenaamde voorhoede moet vertrouwen. Met als laatste ervaringsfeit mijn waardering voor en ervaring met de Duitse film ‘Werk ohne Autor’ van Florian Henckel von Donnersmark, ook de maker van ‘Das Leben der anderen’. Welnu, deze film, ‘Werk ohne Autor’, die gebaseerd is op het tumultueuze leven van de vermaarde Duitse schilder Gerhard Richter, verhaalt van zijn zoektocht naar de ware kunst, die altijd autobiografisch zou moeten zijn.

In de drie uur die de film duurt, wordt die worsteling, dat gevecht om zichzelf en zijn leven in kunst uit te drukken op een meer dan fraaie wijze in beeld gebracht, met de Duitse geschiedenis tussen 1937 en 1967 als beklemmend decor. Ga daar maar aan staan. Want je wordt wel bij je kladden gepakt, meegesleept, omdat het van begin tot eind ergens over gaat. Een fantastische film die terecht, volkomen terecht voor twee Oscars is genomineerd, waaronder die voor de beste niet-Engelstalige film. Nou, als je dan zo hebt genoten van ‘Werk ohne Autor’, dan wil je natuurlijk toch wel weten wat de recensenten van deze film hebben gevonden. Met de koude douche tot gevolg. Want waar had mijn ochtendkrant het een paar weken geleden over? Over een filmstijl vol visueel effectbejag en aanzwellende muziek die weinig aan de verbeelding over laat; over een weinig subtiele aanpak en over een film die ouderwets oogt, omdat de regisseur geen enkele moeite heeft gedaan om zijn vak opnieuw uit te vinden, waardoor vorm en inhoud dus ver uit elkaar liggen. En dat allemaal in een film die over moderne kunst gaat. Pot voor meneer of mevrouw de recensent, die mijn gids naar goede bioscoop zou moeten zijn, maar weer voor een tijd krediet heeft verspeeld.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op N.a.v. ‘Werk ohne Autor’

  1. Sjoerd zegt:

    Ik hoor het liever van mensen die zijn wezen kijken, Smaken verschillen en de recensent heeft meestal een andere smaak dan ondergetekende.

  2. sjogkel zegt:

    Is me ook opgevallen, camerawerk is subliem, muziek ook. Soms hebben recensenten hun dag niet of andere verwachtingen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s