Het chroom 6 – schandaal

Het wiel voor de tweede keer uitvinden is een nutteloos bedrijf. Dus waarom dan mijn verontwaardiging hier uitspreken als ze elders al zo goed onder woorden is gebracht, dat slechts nog kan worden volstaan met een herhaling ervan. Op deze plaats. Omdat ik het er natuurlijk ook niet bij wil laten zitten en wel degelijk een woedend geluid wil laten horen naar aanleiding van het rapport van een commissie die onderzoek deed naar de misstanden rond een tewerkstellingsproject bij de NS in Tilburg waar werklozen werden bloot gesteld aan het kankerverwekkende chroom-6. Columniste Sheila Sitalsing schreef in de Volkskrant van vandaag daar meer dan behartenswaardige woorden over die ik hier als blijk van instemming graag overneem, althans de eerste helft van haar betoog, omdat daar door haar de stevigste politieke noten gekraakt worden:

“Zo’n 800 werklozen uit de gemeente Tilburg moesten tussen 2005 en 2011 op een werkplaats van de NS oude treinstellen schuren in ruil voor hun bijstandsuitkering. Normaal betaald werk vinden konden ze niet. Daarom hadden ze ook een bijstandsuitkering. Maar volgens de nieuwste mode op het Haagse Binnenhof aan het begin van deze eeuw was het ‘juist goed’ als ze hun huis werden uitgejaagd om ‘iets nuttigs’ te doen. Dit alles in het kader van de ‘sociale activering’. Zo kwamen de 800 mannen en vrouwen terecht op een NS – werkplaats. Met dank aan de Wet Werk en Bijstand, ingevoerd door een CDA-VVD-D’66-kabinet, ontworpen door een VVD-staatssecretaris die een klein decennium later premier van dit land zou worden.

De deelnemers zagen het als gedwongen arbeid. Ze stonden daar niet vrijwillig, maar omdat er werd gedreigd dat ze anders hun uitkering kwijt zouden raken, zo vertelden ze een onderzoekscommissie die gisteren een rapport publiceerde over grove misstanden op die werkplaats. Er zou een ‘dwingend regime’ zijn geweest en ‘de houding van de leiding werd als intimiderend ervaren’. Of het wenselijk is om mensen die, vaak door een stapeling van persoonlijke problemen, in de bijstand (het allerlaatste vangnet van de verzorgingsstaat) zitten, te dwingen tot ‘iets nuttigs’ is een kwestie van smaak. Of het wenselijk is dat ze daarbij worden blootgesteld aan giftige stoffen (zonder zich daar afdoende tegen te kunnen beschermen), waardoor ze naast ‘sociaal geactiveerd’ ook ziek werden, is een makkelijkere vraag: dat is proletig.”

Waar wat mij betreft dus geen woord teveel mee is gezegd en welke boodschap met name Rutte in zijn zak kan steken. Hoewel te vrezen valt dat hij voor de zoveelste maal de andere kant op kijkt om het vervolgens weer lachend van zich af te laten glijden.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Het chroom 6 – schandaal

  1. Sjoerd zegt:

    Af en toe heb ik de neiging om die lach van zijn gezicht af te slaan. Lachen om de ellende van anderen. Ik zag dit ook bij zijn betoog voor de uitzetting van die kinderen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s