‘Humor’ volgens Peter Pannekoek

Eerlijk gezegd ben ik al een tijdje het spoor bijster geraakt in de wereld van de humor. Vreemd genoeg is dat verdwaald zijn eigenlijk toegenomen naarmate het aantal cabaretiers dat talent werd toegedicht en daarom op de beeldbuis mocht verschijnen, bijna explosief groeide. Nog niet eens zo lang geleden was er elke zaterdagavond op prime time wel de zoveelste lollige broek te zien die zijn grollen en grappen op televisie mocht vertonen. Vaker twee uur lang. Waardoor ik op een gegeven moment overvoerd raakte, er steeds minder aan vond, haast niet meer kon lachen om telkens hetzelfde en dus afhaakte. Zeker toen dat zelfde zogenaamd grappige volk ook nog eens zijn opwachting mocht maken om de leukste te zijn op de deurknop na in programma’s als “Dit was het nieuws”, “Kannie waar zijn” en “Sterke verhalen”, die nog maar een topje van de ijsberg van zouteloosheid zijn of waren. Want ze zijn momenteel niet meer van het scherm af te slaan, je komt ze overal tegen, zonder dat het er ergens ook maar leuker op wordt. Integendeel, de humor lijkt door hen vakkundig de nek te zijn omgedraaid, moet ik haast concluderen nadat ik onlangs met een van hun vaandeldragers werd geconfronteerd in DWDD.

Peter Pannekoek mocht daar zijn kunstje vertonen, in die zin dat hij als vermeend expert op het gebied van de goede grap het Nederlandse volk aan de hand van beelden mocht laten kennis maken met de naar zijn oordeel grootste talenten van 2019 op het gebied van stand up comedy en cabaret, dus humor. Met een wat mij betreft ontluisterend en tenenkrommend resultaat. Want na afloop van elk beeldfragment zag en hoorde ik geschater uit de mond van Pannekoek en van zijn twee gesprekspartners van Nieuwkerk en Humberto Tan, waar ik telkens weer angstvallig zocht naar een pointe of een clou die dat uitbundig gelach, dat geschuddebuik enigszins kon verklaren. Maar niets daarvan zodat ik er vervreemd, verstomd en los gezongen bij zat en zogenaamde humor voorbij zag komen, die ik zo in ieder geval niet omschrijven noch verklaren kon. Met die Pannekoek dus als de hogepriester van dit geloof, waarin voor mij humor heel ver te zoeken was. Waardoor de vraag voor mij resteerde hoe het mogelijk is dat deze man, die op geen enkele manier te verbinden is met de goede grap of het echte cabaret, zo’n royaal podium geboden krijgt. Wikipedia biedt dan uitkomst, want leert mij dat de ouders van deze man respectievelijk regisseur en hoofd amusement van BNN/VARA zijn. Wat alles verklaart. Alleen heb ik er de echte en goede humor in de verste verte niet mee terug.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op ‘Humor’ volgens Peter Pannekoek

  1. Mack zegt:

    Dat is toch wel mooi dat die Tan en Van Nieuwkerk mee gaan zitten lachen ten teken dat ze de grap begrepen hebben.

  2. Sjoerd zegt:

    Ik heb geen oordeel, ik heb het niet gezien.

  3. sjogkel zegt:

    Humor is een subjectieve beleving, dan wel collectief.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s