Een kat in de zak in Utrecht

Ook wel eens een kat in de zak gekocht? Moet haast wel in deze consumptiemaatschappij waarin reclame, communicatie, list en bedrog en nepnieuws leidende beginselen zijn geworden om een snufje geluk en welvaart te kunnen proeven, of op zijn minst de illusie ervan te beleven. Om de tuin leiden is zowat tot kunst verheven, met rijkdom en succes als de uitingsvorm van bewezen meesterschap daarin, in een wereld waarin niets is wat het lijkt en alles groter wordt gemaakt dan het blijkt op het moment waarop de waarheid en de werkelijkheid samenvallen. Ook de museale wereld is ten prooi gevallen aan dit overmatig vertoon van schijn dat tot de verlokking moet leiden, heb ik vorige week tot mijn onaangename verrassing moeten ervaren toen ik mij door de nodige mooie verhalen had laten verleiden om een breed gepromote tentoonstelling in het Centraal Museum in Utrecht te bezoeken. Met de nodige fanfares en bijbehorend trompetgeschal was de expositie “Caravaggio en zijn tijdgenoten” aangekondigd. Wat daarom nogal wat verwachtingen wekte, waardoor gemakkelijk een aanleiding en gelegenheid was gevonden om het tweemaandelijks vrij reizen per trein te benutten. Is trouwens tegenwoordig best een aangename bezigheid geworden, met al het nieuwe materieel dat ook nog minder druk bezet is nu er veel meer Intercity’s rijden.

Hoewel die pret naderhand toch min of meer wat bedorven werd doordat die zo rijkelijk aangeprezen tentoonstelling een lelijke tegenvaller bleek te zijn. Gewekte verwachtingen werden in het geheel niet waargemaakt. Zo bleek bijvoorbeeld de gehele expositie slechts een enkel werk van de grote meester Caravaggio te bevatten, waarnaast de bezoeker het verder met schilderijen van merendeels onbekende tijdgenoten moest doen. Met als gevolg dat ik mij toch behoorlijk op het verkeerde been gezet voelde, om niet te zeggen in het ootje genomen. Want verhield dit getoonde materiaal, vaak voorstellingen van bijbelse vertellingen, gemaakt onder invloed van Caravaggio, zich tot alle uitbundige reclamecampagnes c.q. aanprijzingen die in de afgelopen tijd in reeksen van media waren langs gekomen? Niet dus en een treinreis zeker niet waard. Waardoor ik het die dag maar heb gedaan met het bewonderen van delen van de Utrechtse binnenstad en het mij verbazen over het kapitalistisch pronkjuweel dat Hoog Catharijne is geworden. Met als kers op de taart van deze dag de allure van Utrecht Centraal met haar fraaie traverse en voorplein, die mij het gevoel gaven dat ik die vier uur heen en terug weliswaar gratis, maar niet voor niets in de trein heb gezeten.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Een kat in de zak in Utrecht

  1. Sjoerd zegt:

    En niet bij Oudaen aan de Oudegracht geweest… Alleen daarom ga ik naar Utrecht. Het stadskasteel met zijn eigen gebrouwen bier…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s