Het fenomeen van de Kerstmarkten

Op de kop af zeven jaar geleden, met nog twee dagen erbij, liet ik op dit weblog mijn licht schijnen op het fenomeen van de Kerstmarkten. Hoewel we in een rumoerige en dynamische tijd leven, blijkt ze wat dit aangaat eigenlijk volledig te hebben stil gestaan. Want de tekst die ik toen daaraan wijdde en die hierna volgt, had ik vandaag dus net zo kunnen schrijven. Omdat ze nog altijd actueel is.

Het is iets waarvan de lol nog nooit tot mij heeft weten door te dringen. Het neemt hand over hand toe en het is nu al zover gekomen dat geen enkele zichzelf respecterende stad er in de hele maand december niet een binnen haar grenzen heeft. Het is over komen waaien uit Duitsland, waar het fenomeen al tientallen jaren een eclatant succes is. Zonder zou het Kerstfeest daar zijn glans niet hebben en de weken voor Kerstmis voor velen hun charme en sfeer missen. Reisbureaus en touroperators varen wel bij het bestaan ervan. Want tientallen bussen maken nog altijd de dagtochten naar de Kerstmarkten in Duitsland, dat toch als de bakermat ervan wordt beschouwd. Van daaruit zijn ze langzamerhand een vertrouwd verschijnsel geworden en hebben ze de laatste jaren duidelijk hier ook vaste voet aan de grond gekregen. De belangstelling en toeloop groeit alleen maar met als sprekende voorbeelden de festijnen in Valkenburg en Maastricht, die goed zijn voor tienduizenden bezoekers, die mij alleen maar voor steeds grotere raadsels stellen.

Ik snap er hoegenaamd geen bal van wat mensen te zoeken hebben in die opeenstapeling van kitsch die verdeeld is over tientallen namaak-skihutten en imitatie-Dickenswoningen, welke dat ‘winterwonderland’- en ‘witte Kerst’- gevoel schijnen op te roepen. Bij mij in ieder geval niet. Eerder stomme verbazing dat zovelen dit kennelijk nodig hebben om onder de onvermijdelijk begeleiding van Bing Crosby of Wham in een voor mij onpeilbare mood te raken. Het gaat volledig langs mij heen, de lol van de Reifkoekjes, de Glühwein en de mutsen met belletjes en nog het meest dat gesjok en gesjouw in drommen langs al die huisjes en kraampjes waar de prullaria de norm vormen. Hoewel lol teveel lijkt gezegd als ik al die gezichten zie, met een mimiek die nauwelijks die benaming verdient gezien de afwezigheid van een uitdrukking erop, gecombineerd met een blik op oneindig. Zo tekent zich voor mij die voorpret af, die ik zo niet zou willen noemen en die mij allesbehalve inspireert om mij te voegen in die rijen van bezoekers die hun gang over de Kerstmarkt als een corvee, als een dure plicht lijken te ervaren. Laat staan dat er een verband te herkennen is met een naderend feest, waarvan de tucht er door de markt aldus zichtbaar in wordt geramd.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Het fenomeen van de Kerstmarkten

  1. drawmargo zegt:

    Ik ben gewoon ontzet dat Japanners komen aanvliegen van de andere kant van de wereld om Nederlands grootste kerstmarkt in Dordrecht te bekijken. Het mag de grootste zijn, dat zal te meten zijn maar het is één grote rommelmarkt. Ik ben er een aantal jaren geleden een keer overheen gelopen en werd ter plekke depressief. Wat een treurnis!
    Ik heb ze ook wel eens in Duitsland en in Oostenrijk gezien, en mn in Wenen is het heel sfeervol. Mooie bijzondere kerstversiering te koop en de straten zijn smaakvol versierd. Een wereld van verschil. Ik zou er niet speciaal naar toe gaan, maar als ze er dan toch moeten zijn, dan mogen ze daar wel trots zijn. Dit hier in Dordrecht, net weer geweest is om te huilen. Maar trots dat die Dordtenaren zijn! Smaak hebben ze niet.
    Margo

  2. Sjoerd zegt:

    Ik rij met een hele grote boog om Valkenburg heen, het zou niet in mijn hoofd opkomen om daar te gaan kijken.

  3. math zegt:

    Jullie weten niet wat jullie missen. Ik kijk er al naar uit, wanneer ze in de zomer ook de fluwelengrot open stellen voor publiek. Ik kijk me steeds de ogen uit. Altijd weer opnieuw is het stralend en prachtig. Momenteel ben ik onderweg naar Oberhausen. Hele bling-bling kerstmis gewenst.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s