De vuist van Frans

Het zal best wel een goeie vent zijn, die daarom ook zijn sporen al ruimschoots heeft verdiend. Wat hij uiteraard niet had kunnen doen als hij geen knip voor zijn neus waard was geweest. Dus aan zijn gewicht hoeft niet getwijfeld te worden. Dat neemt echter niet weg dat ik toch elke keer weer zo’n hinderlijk dubbel gevoel krijg als ik Frans Timmermans in de media zie passeren. Want hoe echt en authentiek is het allemaal dat daar van hem te zien is. Waait hij niet te gemakkelijk met winden mee en is hij niet te gevoelig voor de waan van de dag en nog meer voor wat het gros van de mensen wel van hem zal vinden. Wat schuurt er namelijk niet met zijn bekakt en Oxford-achtige Engels? Het klopt toch van geen kanten als je dan te pas en te onpas vertelt over je opa die in de mijnen gewerkt heeft? En waar komt ineens dat ongeschoren hoofd vandaan? Heeft hij dat zelf bedacht of moet hij ook zo nodig met de grote stroom mee om vooral een van de boys te zijn? Zoals het verder ook nergens op lijkt als je je bij elke gelegenheid vooral laat zien en gefotografeerd wil worden op de tribune bij Roda JC in Kerkrade met de geelzwarte sjaal om, omdat je beweert een verstokt supporter te zijn.

Het doet er eigenlijk allemaal heel weinig toe, maar daarom des te meer als al dit soort verschijningen alsmaar van stal worden gehaald en het liefst overal met de haren bij worden gesleept, wanneer de schijnwerpers weer op hem gericht zijn. Want baat het niet, schaden doet het zeker niet, denkt dus de politicus die Timmermans altijd blijft en die steeds in de smaak wil vallen, omdat dat de weg naar de macht plaveit. Waarvoor zelfs de hulp van Jett Rebel goed genoeg is om ook gehoor bij het jonge volkje te krijgen. En als dan ook nog de vuist omhoog gaat, de linker natuurlijk wel te verstaan, en de mond in een strijdvaardige grijns wordt getrokken in de hoop dat dat moment wordt vastgelegd, is de gooi naar electoraal succes verzekerd. Maar of het iets met waarachtigheid van doen heeft, lijkt boven alles en allereerst aan de meeste twijfel onderhevig. Omdat je voor authenticiteit dus niet bij Frans Timmermans moet wezen, laat staan dat hij het boegbeeld is van de strijd voor de verworpenen der aarde, hoe naarstig hij ook naar die status hengelt.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De vuist van Frans

  1. Sjoerd zegt:

    Hij krijgt voor mij de voordeel van de twijfel…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s