Brabantse verloedering

Welk beeld kantelt er nou niet op dit moment? Aan de Umwerting van alle waarden lijkt geen eind meer te komen. Niets staat nog vast. Neem bijvoorbeeld alleen al die Brabantse gemoedelijkheid, die van het Brabants bont, van het rikken en van dorpjes als Bakel, Bladel en Hoogerheide. Was niks mis mee en wel zo vertrouwd en behaaglijk en eigenlijk messcherp en exact vertolkt in de volgende tekst die het Brabant zoals het was, ten voeten uit schetst en verbeeldt:

Het leven is goed in m’n Brabantse land
Het land waar m’n wieg heeft gestaan
Daar heb ik voor altijd m’n hart aan verpand
Dat land doet m’n hart sneller slaan

Dat land van m’n jeugd waar je iedereen kent
Geen verschil is in rang of in stand
Dat land waar je rijk bent al heb je geen cent
M’n heerlijke Brabantse land

Dit land waar ons moeder ons groot heeft gebracht
M’n vriend’lijk gemoedelijke land
Dat land waar ’t leven nog echt wordt geleefd
M’n eerlijke heerlijke
Machtige prachtige
Gastvrije Brabantse land.

Dit werd dertig, veertig jaar geleden geschreven in goed vertrouwen en met een rotsvast geloof in een nog betere toekomst. Hoe het in zo korte tijd, in nog niet de helft van een mensenleven, heeft kunnen verkeren, leert de Brabantse werkelijkheid van vandaag aan de dag. En dan gaat het nog niet eens om alle blokkendozen langs de snelwegen die het zicht op al het groen hebben ontnomen. Noch over het meer, meer en nog eens meer dat ook iedere Brabantse geest in bezit heeft genomen of over de snelheid die het leven heeft gekregen. Dat is part of the deal die in welvaart en vooruitgang is begrepen. Maar dat betekent ook tegelijk dat wietteelt breed om zich heen heeft gegrepen en zich genesteld heeft in om het even welk dorp of stad. En dat is wel de schaduwzijde. Net zoals het fenomeen van witwassen en de vermenging van boven – en onderwereld, plus de xtc-labs en vaten met drugsafval die juist in dat Brabantse land schering en inslag blijken te zijn geworden. Trouwens, wat te denken van het feit dat de Sinterklaastraditie nu verdedigd wordt met vlindermes en boksbeugel en ondersteuning krijgt in een racistisch discours, waarvan voetbalhooligans de aanjager zijn. Oftewel, de straat begint in Brabant de slag serieus te winnen. De ratten komen tevoorschijn uit de riolen in dat eerlijke, heerlijke, machtige, prachtige en gastvrije Brabantse land, dat daarmee haar gemoedelijkheid verliest en ten prooi aan de verloedering lijkt te vallen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Brabantse verloedering

  1. Rob Alberts zegt:

    Lang geleden vertrok ik uit Noord-Brabant. Aan mijn jeugd heb ik mooie herinneringen. Aan Brabant heb ik nog mooiere herinneringen.

    Maar jouw blog herinnert mij er aan dat niet elke verandering een verbetering is. Maar als ik het nieuws uit Brabant volg dan krijg ik het idee dat het nu niet veel slechter kan …

    Bezorgde groet,

  2. Sjoerd zegt:

    Ach, Limburg doet het niet veel beter

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s