Back to business as usual

Back to business as usual. Zo heet het toch als je na zo’n dag of tien van tapijt te zijn geweest, weer terugkeert op je thuisbasis, op je woonste, om maar eens heel ver terug te gaan in de tijd van onze taal? En zo voelde het ook heel precies op die eerste ochtend toen er al om acht uur werd aangebeld door een medewerker van Infra van Geleuken uit Kelpen – Oler die mij vroeg of hij even op de watermeter mocht kijken in verband met de start van werkzaamheden voor mijn deur. Het zou allemaal wel, was mijn enige gedachte. Want prozaïscher kon het op dat moment voor mij haast niet, omdat ik nog nauwelijks was bijgekomen van en uitgedroomd over de verrukkingen van de Provence, en van de Vaucluse in het bijzonder. Wat moet je dan namelijk met zoiets als een watermeter als de actualiteit, om niet te zeggen de urgentie van het ene na het andere middeleeuwse stadje in de verste verte nog niet van je netvlies noch uit je sysyteem is verdwenen. Alle goede bedoelingen van Infra van Geleuken of de Waterleiding Maatschappij Limburg ten spijt, mijn hoofd stond toch echt meer naar de tijdreizen die ik ondernam in villages als Brantes, Seguret, Villedieu, Monieux en Crestet dan dat ik mij meteen alweer op sleeptouw liet nemen door die verdomde waan van de dag zonder welke het dagdagelijkse leven klaarblijkelijk niet meer mogelijk lijkt te zijn.

Maar die, zo merkte ik al rap, snoeihard en onverbiddelijk je gestel binnendringt als nog geen vijf minuten na die blik op mijn watermeter het geluid van een dragline zich vermengt met het “Atemlos durch die Nacht” van Helene Fischer en zo mijn ochtendstilte verbreekt en volledig vult. Ontnuchterend snel en zonder nog een millimeter ruimte voor die droom, die in Monieux werd nagejaagd tijdens een zoektocht naar de sporen aldaar die door Stefan Hertmans in zijn meeslepende roman “De bekeerlinge” werden beschreven. Waardoor wij in staat waren om negenhonderd jaar terug te gaan in de tijd en haar daar zelfs op verschillende plekken mochten aanraken. Gestolde tijdloosheid heette dat en voelde ik nog intens toen die bel ging. Wat moet je dan met zoiets vervangbaars als een watermeter en nog meer met alle heisa en herrie eromheen? Mag best een paar onsjes minder, als ik het voor het zeggen had. Het zou de wereld wel eens heel wat draaglijker kunnen maken.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Back to business as usual

  1. Sjoerd zegt:

    Zo sta je meteen weer met beide voeten in de werkelijkheid…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s