Herfst

We hebben er lang op moeten wachten, maar vandaag is ze dan toch in volle hevigheid losgebarsten: de herfst, het jaargetijde dat door zovele dichters op de meest uiteenlopende wijzen is bezongen. Zo ook door Hanny Michaëlis (1922 – 2007), die ooit nog eens de echtgenote van Gerard van ’t Reve is geweest. Haar “Herfst” luidt als volgt:

De bomen roesten in het zieke licht
langs somber in zichzelf gekeerde grachten.
In wilde, stormdoorvlaagde regennachten
vertoont de maan een bleek, behuild gezicht

boven de lege straten, smalle schachten
waar in een onverbiddelijk gericht
de zomer langzaam voor het najaar zwicht,
terwijl de huizen op het einde wachten.

Tegen de morgen is de strijd beslecht.
Een vage geur van heimelijk bederven
heeft aan de moede wind zich vastgehecht.

Tussen een handvol dunne zonnescherven
heeft zich de zomer moeizaam neergelegd
om eenzaam en onopgemerkt te sterven.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Herfst

  1. Sjoerd zegt:

    Het was gisteren inderdaad een beetje herfst in Zuid Limburg… en eindelijk een flinke plas water.

  2. Fien. zegt:

    Dit gedicht is mij een te droevige weerspiegeling van de herfst. Mijn favoriete jaargetijde.

  3. sjogkel zegt:

    Eerst nog de indian summer…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s