Even een pas op de plaats

Nog een paar dagen en ik tik de driekwart eeuw af. Het goede moment voor een bespiegeling, een overpeinzing, misschien wel een plaatsbepaling. In elk geval een pas op de plaats in de wetenschap dat het nog veel te vroeg is voor de vraag “Is that all there is?”, voor cynisme of zelfs een vleug daarvan. Omdat ik mij nog altijd verwonder, verbaas en ook tegen leerervaringen blijf aanlopen. Wat ik, zo merk ik, best lekker vind. Dus hoezo oud, als je jezelf op die manier nog midden in het leven voelt staan, niet alles van je af glijdt, maar dat veel je wel degelijk nog vaak blijkt te raken en in beweging houdt. Niks sprake van die plek achter de geraniums, hoewel tegelijk maar al te zeer het besef bestaat dat je niet in alles meer kunt aanhaken. Dat ook niet moet willen om nog wel voor een deel met de stroom mee te kunnen. Natuurlijk omarm ik mijn verleden, mijn herinneringen en verworvenheden en tel ik maar wat graag mijn zegeningen zonder al te concluderen dat genoeg genoeg is, waar er wel degelijk nog ruimte is voor veranderingen en vernieuwingen.

Zij het dat dat selectief en niet klakkeloos moet gebeuren, met behulp van door levenservaring verkregen onderscheidingsvermogen. Waardoor het verschil tussen zin en onzin gemakkelijker ontdekt wordt en verworvenheden die echt omarmd worden, meer dan eens die zegening, die verrijking van het leven blijken te zijn. Zoals bijvoorbeeld de mobiele telefoon, mits handig gebruikt. Of wat te zeggen van de mogelijkheden om te navigeren en de lastigste wegen te vinden? Whatsapp is ook zo’n verschijnsel, zo’n gemak dat de mens dient. Waarmee eigenlijk verder alleen maar gezegd wil zijn dat ondanks die lengte van jaren, die driekwart eeuw, nog altijd niet alles op zijn plek is gevallen en de stukjes van de legpuzzel die het leven wel is, ook nog niet in elkaar passen. Er zijn nog genoeg vragen en raadsels, die gevoegd bij mijn nog niet gedoofde nieuwsgierigheid, mij maar al te zeer aan de gang en aan de praat houden. Met als resultaat leven in de brouwerij. Zonder welke ik in feite ook na vijfenzeventig jaar niet zou kunnen bestaan.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

Een reactie op Even een pas op de plaats

  1. Sjoerd zegt:

    Ik moet nog 10 jaar voordat ik zover ben. Maar je hebt gelijk, zolang er leven in de brouwerij zit kun je nog wel even verder…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s