Geslaagd in Amsterdam

Af en toe wordt mij weer eens duidelijk gemaakt waarom het zo een behaaglijk gevoel geeft om heel ver weg van Amsterdam te wonen. En dan spelen haar razende drukte noch de verloedering een rol, maar blijkt telkens weer doorslaggevend zo’n portret dat ergens wordt geschilderd van die zichzelf feliciterende goegemeente die de terrassen en de straten bevolkt en het alleen maar druk, druk, druk met zichzelf heeft en niet ophoudt om vooral van zichzelf te genieten. Zoals Danie Bles, een dame die iets in mode doet en een podium in het Volkskrant Magazine van afgelopen zaterdag kreeg om haar eigen geslaagdheid te etaleren. Wat letterlijk als volgt ging:

“Ze zijn early birds, zelfs op zaterdag, want om half negen moet zoon Florian (9) reeds op de Amsterdamse Hockey Club zijn en omdat je zo’n jongen niet met een lege maag het veld op kan sturen, staat Danie Bles (40) vaak al om zeven uur eieren te bakken. Dan is het aankleden wel al achter de rug, een proces dat overigens een stuk relaxter gaat dan je op basis van haar beroep zou denken: zelf leeft ze zo’n beetje in een joggingpak (wel van Isabel Marant of Dior), Florian (9) vindt alles best als het maar van Nike of Vingino is en echtgenoot Joris kun je uittekenen in T-shirt (James Perse) en jeans (Frame. Alleen kleine Marlon (5) die is nogal, eh, creatief. Danie: ‘Florian kijkt naar de lucht en ziet een wolk, Marlon kijkt naar de lucht en ziet een hartje’. Dat klinkt leuk maar in de praktijk betekent dat dat hij uitsluitend op blote voeten of slippers loopt, zelfs in de winter.

Daar kun je moeilijk over doen, maar beter is het om your battles te picken, want meestal is er ook nog wel een bitje zoek of krijgen ze ineens een appje dat Flo niet thuis maar uit speelt, dus een wit broekje aan moet, waar zijn de witte broekjes, in de was natuurlijk, en voor je het weet is het vijf voor twaalf en moet je je alsnog haasten. En dan is het heel fijn om een Biro te hebben, dat grappige autootje dat je de laatste tijd steeds vaker in het Amsterdamse straatbeeld ziet. Niet gek: hij rijdt op elektra, is verrassend ruim van binnen en scheelt zeeën van tijd, precies de tijd die ze nodig hebben voor de andere kant van de zaterdag: Indische balletjes halen bij Laura’s Poelier op de Buitenveldertselaan, naar pretpark Oud-Valkeveen in Naarden, spelen bij de neefjes in Wassenaar of gewoon lekker een potje voetballen op het plein. Danie: ‘Mijn leven is tien keer efficiënter geworden’ Florian:’Mam, je staat in de hondenpoep.’ Als ze daar nou eens wat op verzinnen.”

Dat soort houdt mij dus zo vol overtuiging op grote afstand van Amsterdam.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Mensen, mensen... en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Geslaagd in Amsterdam

  1. Mack zegt:

    Wat pijnig jij jezelf toch altijd door die VK van voor tot achter te lezen.

  2. Hanneke zegt:

    Aan het msgazine was ik nog niet toe. Van deze Danie heb ik nog nooit gehoord. Ik heb nu al n een hekel aan haar.

  3. Rob Alberts zegt:

    Ik woon met veel plezier in Amsterdam.
    Al blijf ik wel heel ver bij de door jou beschreven mensen vandaan.

    Zonnige groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s