De irrelevantie van de Volkskrant

Natuurlijk is het een achterhoedegevecht dat ik voer. Maar dan nog blijft het de moeite waard om tegen de irrelevantie zoals die zich doorlopend in de Volkskrant manifesteert, ten strijde te trekken. Haast dagelijks komen de schrijnendste voorbeelden ervan onder mijn ogen, waarover met dezelfde regelmaat blogs konden worden geschreven. Daardoor wordt het een steeds grotere kunst om mij daar in te beperken en slechts dan aan de bel te trekken als het water van die overbodigheid mij over de schoenen klotst. Wat mij vandaag dus weer is overkomen, omdat het wel heel bont werd gemaakt door mijn ochtendkrant, waarvan ik het goed kan hebben dat deze in elke editie een recept bevat. Ook al zijn ze vaak vergezocht en zou ik het niet in mijn hoofd halen om er ook maar een van te bereiden. Koken moet in dienst staan van mijn behoefte om te eten en moet niet ingewikkeld zijn. Tot kunst hoeft het wat mij betreft niet verheven te worden. Welk idee die recepten nogal eens oproepen. Maar dat is allemaal nog tot daar aan toe. Een grens passeert de krant, die er toch is om nieuws te berichten en achtergronden toe te lichten c.q opinies daarover weer te geven, als er pagina’s gevuld worden met het verslag dat een van de journalisten doet van een culinaire roadtrip die hij heeft gedaan om de Sloveense keuken te leren kennen.

Welke bevindingen breed worden uitgemeten, over vier pagina’s nota bene in de vorm van verhalen over restaurants in dorpjes die diep in het binnenland van Slovenië gelegen zijn, dus waarschijnlijk alleen met behulp van Google Maps gevonden kunnen worden. Maar waar wel het lekkerst en bijzonderst wordt gekookt als die culinaire roadtripper van de Volkskrant tenminste geloofd moet worden. Wat hij daar niet gegeten heeft, lijkt aan het ongelooflijke te grenzen. Zoals – en beste lezer hou je vast – : macaron gevuld met duiven – en kippenlever; een oliebol van krokante broodblokjes met een zachte vulling van orgaanvlees (kalfszwezerik, merg en hersenen); gebraden blokjes rundvlees met mosterdcrème en zalmkaviaar; langoustine met crème van plankton; runderpees, die urenlang gekookt is tot gelatineachtige blokjes en geserveerd wordt met tapioca van brandnetel; octopus gegaard in sinaasappel met saus van inktvisinkt; ravioli met mohant en tepkapeer; hertfilet met polenta van trdinka (lokale mais); gehakt van geitenlam en krab, gerold in snijbiet; ijs van Toiminc-bergkaas met popcorn, hopbloesems en crumble van walnoot. Wat nog maar een greep is uit de rijstebrij aan gerechten die zijn revue passeert, maar niet mijn verbeelding tart of bereikt. Want wat moet je er als lezer mee? Met van die verhalen uit Nergensland? Niks anders toch dan dat je die hele lading, die complete overdaad maar als portie aan Fikkie geeft en die journalist in zijn sop gaar laat koken. Waarmee verder alleen maar gezegd wil zijn en hopelijk ook bewezen wordt dat de krant vooral een meneer dient te zijn die op deze manier niet aan zijn eigen overbodigheid en ondergang hoeft te werken.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op De irrelevantie van de Volkskrant

  1. Rob Alberts zegt:

    Sommige combinaties komen mij onwaarschijnlijk voor.

    Uit Slovenië kan ik mij vooral de slivovitsj herinneren ….

    Vriendelijke groet,

  2. Sjoerd zegt:

    Alles voor een verhaal, laat maar.

  3. Fien. zegt:

    Overslaan die hele hap.
    Sinds er bij mijn man een Barrett slokdarm is vastgesteld, kan hij wegens een vernauwde doorgang van slokdarm naar maag alleen fijn voedsel eten. Dat zeer goed gekauwd moet worden.
    Ben te rade gegaan bij een diëtiste, die mij aanraadde geen één voedselgoeroe te geloven en mijn gezonde verstand te gebruiken.
    Wij eten nu makkelijk, geen rijst en pasta en vlees wat veel gekauwd moet worden meer (vorm blijkbaar een bal in je slokdarm) en voor mij een rauwkostsalade apart.
    En lees nooit meer recepten zeker niet die van de Volkskrant.

  4. sjogkel zegt:

    Jij zit niet op dit soort buitenissigheden te wachten. Tussen het Volkskrantpubliek zitten aardig wat lekkerbekken die wel eens wat anders willen, voor een habbekrats zit je in Ljubljana, je huurt een auto en je gaat er proeven en wildplukken. Dat hebben we toch maar mooi voor elkaar en de onontdekte stadjes worden opgeslokt en over 25 jaar zeggen we, wat is het hier toch verpest.

  5. Dhyan zegt:

    Want wat moet je er als lezer mee? Met van die verhalen uit Nergensland? Tja Rob en dat beperkt zich niet tot eten, wat moet ik met een ingestorte brug in Italië, of een aardbeving in Nogverderweggistan?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s