Een reis door de hitte

Terwijl de zomer van 2018 haar kookpunt begint te naderen – het is buiten inmiddels ruim zesendertig graden – realiseer ik mij tegelijk meer en meer dat ik in elk geval helemaal niets te klagen heb. Gekker nog, ik ben zo langzamerhand zo gewend geraakt aan de hitte dat ik het eigenlijk best wel lekker begin te vinden, dat tropische weer waarvan we nu al bijna twee maanden mogen genieten. Of is het misschien zelfs nog meer? Uiteraard weet ik maar al te goed dat ik wel heel makkelijk praten heb. Ik hoef namelijk niet meer in het zweet des aanschijns de kost te verdienen, zodat ik mij thuis mooi schuil kan houden voor de warmte en mijn tijd in feite alleen maar invul met de klimaatbeheersing van mijn woning. Wat zoveel betekent dat er met de stand van de zon meegedacht moet worden en afhankelijk daarvan zonneschermen en rolluiken moeten worden neergelaten en lamellen en gordijnen gesloten. Met als onvermijdelijk eindpunt van die bezigheden het in de late avond dusdanig openen van de vensters dat er zoveel koelte in huis komt dat een behoorlijke nachtrust gegarandeerd is.

Zo moet je jezelf aan de praat houden zonder dat er verder veel anders te doen is dan wat lezen van een krant of een boek dan wel de radio en televisie hun nut op deze dagen laten bewijzen. En voor de rest is het een kwestie van je kalm en het hoofd koel houden, je overgeven aan een siesta om nog wat reserve voor de avonduren over te houden. Die overigens met gemak uitgezongen worden zo lang ik de binnentemperatuur onder de zevenentwintig graden houd. Wat met een beetje aandacht best lukt en daarmee ook de voorwaarde was om de zomerse hitte genietbaar en mij van het lijf te houden. Maar wat mij nog het meest overeind hield was wel de wetenschap dat er zovelen zijn die niet over mijn luxepositie en – status beschikken, maar elke dag moeten werken in omstandigheden die ze meestal niet voor het kiezen hebben. Ik heb dus niets te mopperen en ben voor al die werkenden tegelijk blij dat het licht van het eind van de tunnel daagt en dat Willemijn Hoebert hen misschien vanavond al uit hun lijden verlost.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Een reis door de hitte

  1. Sjoerd zegt:

    Gelukkig is hier vannacht een klein buitje gevallen, een beetje tromgeroffel, maar dat was dan ook alles.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s