De fixaties van de Volkskrant

Het is elke keer na thuiskomst van een vakantie een vast ceremonieel, een soort rite de passage om in het dagdagelijkse leven te kunnen terugkeren. Zonder kan eigenlijk niet. Ook al is de oogst van ongelezen kranten nog zo groot en lijkt de stapel haast onoverzienbaar. Maar elke pagina zal er toch aan moeten geloven en door mijn handen zijn gegaan. Oud nieuws of niet of zelfs nog minder, geen bladzijde wordt niet gezien en niet omgeslagen. Al was het maar voor het gevoel om vooral niets gemist te hebben, ondanks dat het leven in die achterliggende tijd waarvoor al die kranten staan, gewoon is doorgegaan. Waardoor ook een ander dan gebruikelijk filter ontstaat, met dus een andere blik en scope tot gevolg. En dan kan het zo maar gebeuren dat wat ik al veel langer vermoedde en voelde in een tijdsbestek van twee weken Volkskrant nog eens glashard wordt bevestigd, bijna wordt uitvergroot. Namelijk dat de media, kranten, televisie, radio, bovenmatig geobsedeerd zijn door Amsterdam. Alsof wat daar gebeurt, maatgevend zou zijn voor de stand van het land dan wel de rest van de Nederlanders ook maar iets zou interesseren of in hun belang zou zijn. Met de Volkskrant vaker als haantje de voorste om niets van wat er in Amsterdam gaande is te missen.

Prachtig voorbeeld van die haast ziekelijke fixatie die niks meer met objectieve verslag – en berichtgeving heeft te maken, is de aandacht die alleen al in die krant is besteed aan de opening van de Noord-Zuidmetrolijn. In nog geen week tijd werden negen pagina’s erover volgeschreven. Met Amsterdammers die hun zegje erover mochten doen, met een verhaal over de impact van die nieuwe metrolijn op de tramdienstregeling in Amsterdam, met pagina’s waar uitgebreid alle kunstwerken die bij de respektievelijke tramhaltes waren aangebracht, werden besproken. Er kwam geen eind aan. Met daarbovenop als klap op de vuurpijl een rechtstreekse reportage op Nederland 1 op de dag dat de metro ging rijden. Of de rest van het land, Hank, Prinsenbeek, Lochem, Schokland, Bolsward, om maar eens een paar dwarsstraten te noemen, daar op zat te wachten, was niet eens aan de orde. Net zo min als de vraag of al die heisa en zoveel hosanna na alle troubles, plan – en budgetoverschrijdingen wel op hun plaats waren en enige bescheidenheid niet meer gepast was geweest. Een gedachte die toch bij ieder weldenkend mens toch even zal zijn opgekomen. Maar dat gaat dus kennelijk niet op in en voor Amsterdam en al helemaal niet voor de media , met de Volkskrant voorop, waar Amsterdam het begin en het eind van de wereld lijkt. Wat heel Nederland vooral ook moet blijven geloven, als het aan die krant ligt.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op De fixaties van de Volkskrant

  1. pjotr zegt:

    Maar Amsterdam is toch ook het centrum van de wereld en wat daar gebeurt is toch maatgevend, niet alleen voor Nederland, maar voor de hele wereld.
    Zeker voor de volkskrant.

  2. Sjoerd zegt:

    Daarom lees ik geen kranten, kan ik ook niet missen wat erin staat of aanstoot nemen aan wat er wel staat.

  3. sjogkel zegt:

    Gebouwd op palen is Amsterdam nu eenmaal voor het land beeldbepalend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s