De hedendaagse gelukszoeker

In de jaren na de Tweede Wereldoorlog hebben duizenden Nederlanders ons land verlaten om elders hun geluk te beproeven. De toekomst hier was voor hen te ongewis en zonder perspectief. Ze emigreerden naar Canada, Zuid – Afrika, Nieuw – Zeeland en Australië en werden daar met open armen ontvangen. Soortgelijke bewegingen waren evenzo en dezelfde kant op vanuit andere Europese landen te zien, ook in de richting van de Verenigde Staten, dat in de twintigste eeuw sowieso een immigratieland was geworden, een toevluchtsoord voor gelukszoekers, een land van de onbegrensde mogelijkheden. En nergens werd er toen een dam opgeworpen tegen de toevloed van al die nieuwkomers noch werden ze in een kwaad daglicht gesteld. Hoe anders vergaat het nu de economische vluchteling en wat is er een verandering opgetreden in de gevoelswaarde van het begrip ‘gelukszoeker’, nu Europa geconfronteerd wordt met een toestroom van wanhopigen met name vanuit Afrika die vanwege het gemis van elk perspectief hun geluk elders gaan beproeven, zoals ieder normaal mens zou doen. Hoor, hoe in het politieke en maatschappelijke debat over ze gesproken wordt.

Alsof ze iets misdoen als ze hun geluk najagen, op zoek ernaar gaan, op een plek waar het eerder geacht wordt aanwezig te zijn dan bij hen in hun miserabele omgeving. Met welvaart en luxe als voor de hand liggende indicatoren van voorspoed die aan die gelukszoekers vooralsnog aan hun neus is voorbij gegaan. Waarin verschillen zij van de naoorlogse emigranten, die precies zo en met dezelfde motieven ook hun geluk op aarde trachtten te verwezenlijken? Vanwaar dat negatieve sentiment? Waarschijnlijk omdat die zoektocht naar geluk zich nu eens niet ver van ons bed afspeelt, maar steeds naderbij komt. Of dat de hoge toon rechtvaardigt die dan nu tegen die economische vluchtelingen wordt aangeslagen, staat te bezien, zoals het evenmin aangaat om al die wanhopigen als lastige vliegen van ons af te slaan. Zelfs rijkelijk overdreven gegeven het feit dat we in Europa met 500 miljoen zijn. Want wat zijn dan die circa twee miljoen die nu nog niet eens de Middellandse Zee zijn overgestoken? Toch niet meer dan 0,4%? Laat mij niet lachen of moeten we ons gewoon niet schamen dat we ons de krampen vechten voor die ene kruimel brood die we anders aan zo’n zogenaamde gelukzoeker moeten afstaan? Of zijn wij Europeanen opeens niet meer van de wereld geworden?

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving. Bookmark de permalink .

12 reacties op De hedendaagse gelukszoeker

  1. Sjoerd zegt:

    De vraag is of er ruimte is voor deze mensen. Nederland zit naar mijn idee goed vol, vooral op de snelwegen is dat goed te zien. Ik denk meer aan een oplossing in fair trade, help die mensen in hun eigen land. Dat lijkt me veel effectiever.

    • robschimmert zegt:

      Daar zijn we al veertig jaar mee bezig en het heeft nog altijd niets uitgepakt, zoals nu blijkt uit die stromen van zgn. gelukszoekers die deze kant op komen en zoals ook in Amerika is te zien waar vooral de Midden – Amerikanen hun eigen ellende ontvluchten. Los daarvan is er in Nld heus nog wel plaats voor een paar duizend mensen. Rij alleen maar eens door de leegte van de IJsselmeerpolders en Noord – Nederland. Zou daar geen ruimte meer zijn?

  2. Dhyan zegt:

    Je vergeet er bij te vermelden dat die landen die met graagte mensen opnamen erg dun bevolkt waren en een schreeuwende behoefte aan vakmensen hadden. Wij zijn nogal klein behuisd, en ook al lijkt het dat we zeeën van ruimte hebben je komt overal hordes mensen tegen. Zet eens een stel muizen in een kleine ruimte en de onverdraagzaamheid neemt exponentieel toe. De gelukzoekers die deze kant opkomen staan hier massaal op iedere straathoek niks te doen, krijgen met voorrang een huis en daarbij een wekloosheid inkomen, terwijl ze aan deze welvaart nooit en te nimmer een steentje hebben bijgedragen. Als de spoeling dan dun begint te worden protesteren, uiteraard, dan ook de mensen die deze sociale vangnetten voor tijden van nood voor zichzelf in het leven hebben geroepen. Logisch want dat wat ‘welvaart’ genoemd wordt is door veel inspanning bereikt en groeit hier niet aan de bomen.

    • robschimmert zegt:

      Dit is dus wat mij betreft een geluid uit die andere wereld waar ik dus afstand van neem, waar ‘eerlijk delen’ uit het vocabulaire is geschrapt, zelfs als dat moet met mensen die ook niet om hun eigen armoede en ellende hebben gevraagd en dus volkomen terecht hun geluk elders, onder andere bij ons, komen zoeken. En waarbij het ook nog eens de vraag is of een deel van hun problematiek niet zijn oorsprong vindt in de rooftochten die de koloniale grotmachten tot in de tweede helft van de vorige eeuw in hun land mochten houden en zich daar zelfs nu nog aan bezondigen onder de vlag van zoveel multinationals.

  3. Dhyan zegt:

    Ach Rob je kijkt vanuit een eigen fraai opgetuigde perceptie naar de wereld, niets van het ontwikkelingsgeld dat in zakken achter de deur werd neergezet is ten goede gekomen aan projecten waarvoor ze bedoeld waren, ze verdwenen in de zakken van de welgestelden. De perceptie van de ander, zeker die van de Afrikaan, is totaal anders dan die van jou en je kunt de ander niet meten naar jouw perceptie. Een cultuur buigt zich niet naar jouw verwachtingen.

    • robschimmert zegt:

      Ik heb geen verwachtingen en ik constateer, dus stel ik de vraag waarom de Afrikaan die mede dankzij het welvarende Westen een have not is, niet op zoek mogen gaan naar wat meer geluk en dan vooral op de plek waar het voor het oprapen lijkt, bij ons dus, ondanks dat wij er met onze dikke, volgevreten lijven bovenop blijven zitten, bang om er ook maar een greintje van kwijt te raken.

  4. sjogkel zegt:

    Het is waar dat ieder mens het recht heeft om zijn geluk elders te beproeven, maar ik ben begin we toch wel af te vragen waar we mee bezig zijn. We gaan naar 8 miljard mensen en dat worden er nog veel meer. Als iedereen ergens anders wil gaan wonen, of wil vertrekken en mensen constant op reis willen of elders willen werken dan raakt de aarde nog verder uitgeput en zal ook de ongelijkheid verder toenemen. Ik begrijp het sentiment heel goed, maar zolang we het energievraagstuk niet hebben opgelost en niet klimaatneutraal kunnen leven, zouden we eigenlijk voor het behoud van deze aarde een pas op de plaats moeten maken. Want het wordt pas heel erg als nog meer mensen moeten vertrekken omdat het niet anders meer kan.

    • Dhyan zegt:

      Voor het behoud van de aarde kan de mens het beste maar eraf verdwijnen dan kan het aardse leven zich weer in al zijn glorie herstellen. We zijn oververtegenwoordigd en dat is een probleem dat zich niet regulerend meer oplost. Ik zou zeggen laat de atoombommen maar knallen.

      • sjogkel zegt:

        Op zich een prikkelende gedachte, mensheid we doen het licht uit, we drukken met z’n allen op die rode knop. Dit zou ons de kans ontnemen, net op het moment dat we de kennis in huis hebben, ons alsnog eruit te redden.

  5. Dhyan zegt:

    Allereerst is het leed in de wereld niet op te lossen door de armoede, de noodzakelijke eigen, soms bloederige, ontwikkeling van een complete natie, de geloof strijd allemaal hierheen te transporteren. Ook wij zijn de lange weg gegaan en door schade en schande wijs geworden. Dan is er nog het natuurlijk evenwicht dat de mens met zijn inmenging en goede bedoelingen verstoord. Als er oververtegenwoordiging is moet er nou eenmaal gestorven worden om die tegen te gaan. De natuur regelt dat door de mens onverdraagzaam te laten worden en oorlog te laten voeren, verkeersslachtoffer te worden, te sterven bij gebrek aan voedsel, dan wel rampspoed in de vorm van ongeneeslijke ziekten, epidemieën over ons uit te storten. Ik vind het eigenlijk nogal arrogant dat we alles maar denken te kunnen sturen en bepalen en de signalen negeren dat het teveel is.

  6. pjotr zegt:

    Met de kennis van wat er met de oorspronkelijke bewoners van Amerika, Canada, Australië enz. is gebeurd, lijkt enige huiver voor massale toestroom van Afrikaanse gelukzoekers begrijpelijk. Maar inderdaad, een belangrijk deel van de oorzaken ligt bij de koloniale acties, die Europese landen daar hebben uitgevoerd – en thans nog uitvoeren door de nietsontziende winstoogmerken van (grote) westerse bedrijven.
    De oplossing heb ik niet, maar dat er iets moet gebeuren om de mensen DAAR meer perspectief te geven, lijkt mij noodzakelijk.

  7. Mack zegt:

    Vroeger golden andere normen. Je kunt niet meer zeggen dat omdat iets vroeger kon, het nog steeds kan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s