De opera in Duitsland

Het moet toch nog even over Duitsland gaan. Niet om me hier te laven aan het leedvermaak over de uitschakeling van Duitsland bij het Wereldkampioenschap Voetbal, die langzamerhand behoorlijk vervelend wordende vaderlandse gewoonte om het zoveelste achterhoedegevecht met onze Oosterburen te voeren, alsof de Tweede Wereldoorlog nog altijd niet is afgelopen. Mij dus niet gezien, temeer omdat de Duitsers ons in de loop der tijd qua beschavingsniveau links en rechts behoorlijk hebben ingehaald. Wat ik afgelopen zondag weer eens met eigen ogen en oren heb mogen ervaren. In Düsseldorf dit keer, een stad met chique, allure en uitstraling die te vergelijken is met Berlijn, Hamburg en München. Waar natuurlijk de aanwezigheid van een echte opera, de Oper am Rhein, zo op het eerste gezicht aan bijdraagt. Hoewel het ook weer niet zo bijzonder is omdat het merendeel van de grotere steden allemaal hun eigen opera hebben. Essen dus, Bonn, Keulen, Hannover, Hamburg, Duisburg, om een paar voorbeelden te noemen. Met door het jaar heen een opvallend gevarieerd programma. Wat natuurlijk ook garant staat voor constant goed bezette zalen, zoals ik nu al verschillende keren heb ondervonden. Uiteraard zullen de gezelschappen en operahuizen eerder kiezen voor het standaardrepertoire, de klassieke werken, waarvan er trouwens legio zijn, dan zich hard maken voor het experiment. Mogelijk toch wijs geworden door de geringe belangstelling die dat trekt, zal bestaansrecht en overleven de hoogste prioriteit hebben.

Dus is het dan makkelijk keuzes maken, te weten voor het grote publiek, ook in de wetenschap dat zo’n weg of richting van harte wordt ondersteund, ook financieel, door gemeenten en deelstaten. Kom daar niet in Nederland om. Waar geen operatraditie bestaat of in ere wordt gehouden. Operahuizen en – gezelschappen zijn al grotendeels opgedoekt, als ze al ooit hebben bestaan. Bij uitzondering wordt er nog wel eens een klassieke opera uitgevoerd zonder dat de spraakmakende elite daar ook maar de handen voor op elkaar krijgt, laat staan dat er ergens aandacht aan wordt besteed. Gewoon een kansloze missie tenzij het experiment wordt aangegaan. Daar wil de horde van recensenten met in hun voetspoor het koor van cultuurpausen wel warm voor lopen, dus er grif vier of vijf sterren aan toekennen. Wat niettemin verder geen houdt snijdt, hoogstens in bladvulling en gespreksstof resulteert. Want publiek en brede belangstelling levert het niet op. Dus is de opera hier in Nederland in feite op sterven na dood, met dank aan de overheid die met de neo-liberale dan wel VVD-agenda in de hand, de cultuursector kapot heeft bezuiningd. Onder het motto dat men daar maar de broek zelf op moest houden. Met als gevolg dat Hazes nu wordt aangemerkt als een van de grootste zangers die Nederland kende en van den Ende de publieke smaak naar zijn hand mag zetten. Waarmee we dus mooi verkocht zijn, te meer omdat het ook anders kan, heb ik in Düsseldorf zelf gezien en ervaren.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De opera in Duitsland

  1. Sjoerd zegt:

    Opera is voor mij absoluut niet weggelegd…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s