Hypocrisie en vrijblijvendheid

Ze doen laaggeschoold en veelal gestandaardiseerd werk, vaak tegen relatief lage lonen en met minder gunstige werktijden. Zij doen het werk waar nauwelijks Nederlanders voor zijn te vinden: arbeidsmigranten uit Centraal- en Oost-Europa. Hoewel ze hard nodig zijn voor de Nederlandse economie, heerst er in de publieke opinie met regelmaat een negatief sentiment rond de inzet en het verblijf van arbeidsmigranten uit landen als Polen, Bulgarije of Roemenië. Ze werken als tomatenplukker in de kassen in het Westland, als heftruckchauffeur in distributiecentra of als inpakker in sorteerbedrijven. Ze doen seizoensarbeid of ander kortstondig werk waarvoor de Nederlandse taal minder belangrijk is. De bijdrage van deze groep arbeiders aan de Nederlandse economie is dan ook substantieel. Bijna één op de twintig banen in Nederland wordt vervuld door een arbeidsmigrant. En van het ‘inpikken’ van de baan van een Nederlander is zeer beperkt sprake. Zeker op lange termijn is verdringing niet of nauwelijks aan de orde. Want het gaat grotendeels om banen aan de onderkant van de arbeidsmarkt. We willen immers allemaal dat het pakketje dat we voor 23 uur hebben besteld, de volgende dag ook aankomt. Dan moet er ’s nachts worden gewerkt en daar zijn arbeidsmigranten, vaak jonge mensen zonder gezin die hier heen komen om snel geld te verdienen, eerder toe bereid. En by the way, wie heeft er nog geen beroep gedaan op de Poolse klusjesman die van alle markten thuis is, nooit overvraagt en een arbeidsmoraal bezit die alom geprezen wordt? En dan toch maar er op afgeven op verjaardagen als we veilig en gezellig onder ons zijn. Hypocriet heet dat. Of is het dubbelhartig? Maakt ook niet uit. Maar het kon wel in ons ingebakken zijn, omdat dit voorbeeld niet op zichzelf staat.

Want hoe vaak wordt er de laatste jaren niet de noodklok geluid over de stand van ons klimaat? Onheilsprofeten en wetenschappers verdringen zich om ons vooral kond te doen van de rampen die ons te wachten staan. Een stijgende zeespiegel, uitbreiding van de woestijngebieden, toenemend watergebrek, onstuimiger weersomstandigheden, dramatische temperatuurstijgingen, allemaal als gevolg van ons onstuitbaar consumptiegedrag, die niet te stoppen behoefte om te consumeren, waartegenover wel productieprocessen dienen te staan die daaraan het hoofd kunnen bieden. Wat tot nu toe maar blijft lukken, maar steeds meer tegen elke prijs. Met zure regen, smeltende poolkappen, gaten in de ozonlaag tot gevolg. En natuurlijk zijn wij met ons allen daardoor hevig verontrust, maar meer ook niet, want onmachtig om daar ook maar enige verandering in aan te brengen. Dus houden wij ons liever bij de orde van de dag die erin bestaat dat we al die klimaatveranderingen op de koop toe nemen. Na ons de zondvloed, kon de heersende gedachte wel zijn als er weer eens links of rechts wordt geopperd dat we eindelijk weer eens een zomer hebben zoals die vroeger altijd was. En wat kan het ons schelen dat we het warmste voorjaar van de laatste drie eeuwen beleven. Lekker toch? Wij schieten de vogel immers af als wij dag in dag uit aan het water kunnen liggen of op een terras van ons biertje kunnen genieten. Korterokjesdag was van alweer tien jaar geleden. Dit is de kortebroekentijd waarin op de vulkaan gedanst wordt en de onheilsprofeten geroosterd worden, waarin bij de dag geleefd wordt, omdat wij de zondvloed toch niet zullen beleven. Dat is het huidige gemoed, waarin de vrijblijvendheid en de hypocrisie troef zijn en alom de klok slaan.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Hypocrisie en vrijblijvendheid

  1. Sjoerd zegt:

    En we doen er allemaal aan mee…

  2. sjogkel zegt:

    Er. valt niet geheel aan te ontkomen, ons bewustzijn wordt dagelijks gevoed met de keerzijde. het neo-kapitalisme heeft ons echter aardig in de tang weten te krijgen. Pas als de nood aan de man of vrouw komt, zie je dat men in het geweer komt. Nog even geduld aub.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s