Bij Roemers in Bemelen

In de vijfenveertig jaar dat ik nu in Zuid – Limburg woon, heb ik behoorlijk mijn best gedaan om alle hoeken en gaten van dat betrekkelijk kleine en overzichtelijke gebied te leren kennen. Moet in die spanne tijds lukken, is een voor de hand liggende gedachte. En toch ben ik er niet in geslaagd. Gelukkig eigenlijk niet. Want daardoor zie ik telkens en met een behoorlijke regelmaat kans om weer eens verrast te worden door een plekje, een genieting waarvan ik het bestaan nooit had kunnen bedenken als het toeval mij niet had geholpen. Of als ik niet voortdurend mijn oren goed open had gehouden en doorlopend alert was geweest op van die weetjes en tips die soms in een oogwenk voorbij willen komen. Met belangstelling en nieuwsgierigheid steeds als basisvoorwaarde om je eigen omgeving, je thuis, je moederschoot, afdoende, maar nooit uitputtend te leren kennen. Zoals gezegd heeft me dat vanaf de eerste dag dat ik hier woon, veel opgeleverd. Met op de eerste plaats die voortdurend aangename verrassing, waar maar geen eind aan lijkt te komen. Zo ook dit weekeind weer, waarin “Aon ’t Bat’ in Eysden tot mooiste terras van Limburg werd verkozen. Inderdaad een verrukkelijk plekje aan de Maas, dat gemakkelijk het einde genoemd kan worden, ware het niet dat ik op de overtreffende trap van dat bekroonde terras ben terecht gekomen, op nog geen vijftien kilometer er vandaan, in het landelijke Bemelen.

Ooit bekend als een van de kleinste dorpen van Nederland en daardoor beroemd als de gemeente die altijd als eerste met resultaten afkwam op de avonden dat de verkiezingen waren gehouden. Door herindelingen is die roem vervlogen, maar is dat typische dorp onder de rook van Maastricht in al zijn authenticiteit toch zichzelf gebleven. Het heeft zich zelfs tegen de verdrukking in extra op de kaart gezet doordat het misschien wel meest sympathieke en tegelijk unieke terras zich binnen haar grenzen bevindt. Waar je een fabelachtig uitzicht op de Bemelerberg en de omliggende grottencomplexen hebt, terwijl je de verrukkelijkste gerechten voorgeschoteld krijgt. Genieten heet dat. Echt genieten. In rust, in een stilte die slechts verbroken wordt door een enkele tsjilpende mus en genoeg rondcirkelende boerenzwaluwen. En dat allemaal voor een werkelijk verrassende prijs. Zodat je er wel moet blijven terugkomen. Bij Roemers in Bemelen, de brasserie tegenover de kerk en de dorpspomp en bij de afslag in de richting van Antoniusbank. Die dus niet te missen is en ook beslist niet gemist mag worden.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg, Tips en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Bij Roemers in Bemelen

  1. Sjoerd zegt:

    Dat is inderdaad een goede tip, ik kom er regelmatig langs, maar ben er nooit geweest.

  2. sjogkel zegt:

    Eerst de ‘berg’ beklimmen, of anders een stuk wandelen, bezoek dan ook even de bezinningsplek voor gebed en mariadevotie, ooit door broeders uit de mergel gekapt.

  3. Mariette zegt:

    Dank je lieve Rob,
    Ken je weliswaar niet, maar als kok van Roemers ben ik hier heel trots op!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s