De Weesperzijde in Amsterdam

Wanneer het weer in het weekeind een beetje meezit, ondergaat Zuid-Limburg in no time een gedaanteverwisseling en ontpopt het zich telkens tot een soort van pretpark. Oldtimers, motorrijders, cabriolets, mountainbikers, oud militair materieel, wielrenners en E-fietsers landen in zwermen in het heuvelland, nemen het in bezit om er hun ding te doen, terwijl inwoners wat hun rust en eigen geneugten betreft voor zo’n dag of drie het nakijken hebben. Weekend in, weekend uit, waardoor het op den duur met elke lol wel is gedaan. Geen wonder dus dat er juist in Zuid-Limburg zo goed begrepen wordt wat de Amsterdammers hebben te doorstaan met al die toeristen die hun stad ook zo in bezit nemen, haast opeisen. Loop maar eens het Centraal Station uit en het Damrak op, om vervolgens via de Dam, de Kalverstraat, Leidsestraat naar het Museumplein te gaan, om te weten wat er in de hoofstad aan de hand is. Is het dan vreemd dat de Amsterdammer op den duur genoeg krijgt van zijn eigen stad, althans zich in het hart ervan niet meer laat zien en er in een grote boog omheen loopt? Te meer omdat hij het voorrecht heeft dat daarbuiten ook meer dan genoeg te beleven is. Het is alleen een kwestie van de weg kennen en weten waar het echt te doen is.

Ook voor die bezoeker van buiten die kopschuw is voor die chaos en drukte in het hart van die stad, die hij daarom haast zou gaan mijden. Wat dan ook menigmaal gebeurt en mij dus ook zou overkomen als ik mij niet liet gidsen door mijn dochters, insiders bij uitstek, die wel de ins en outs van Amsterdam kennen en mij zo naar plekken brengen waar het goed toeven en aangenaam amuseren is. Waardoor ik bijvoorbeeld op een mooie zomeravond zo maar haast likkebaardend langs de Amstel liep, aan haar groenste kant, de Weesperzijde. Waar geen rotzooi heerst, de stokroos bloeit, de blauwe regen goede sier maakt en de acacia alles overhuift. Zoals de honderden fietsen die hier blijkbaar wel ordelijk gestald kunnen worden, de exotische eethuizen, de fameuze café’s Hesp en de IJsbreker plus het Portugees restaurant Girassol. Dit alles omlijst met een keten van terrassen aan het water plus de fraaiste woonboten. Wat bij elkaar resulteert in een soort van kaleidoscoop waarin het beste van Amsterdam terug te vinden is en waar het waarachtig voluit genieten geblazen is. Bijna in rust, want zonder dat het geluid van auto’s, rolkoffers en trams te horen is. Dus haast een gezellig paradijsje, die Amsterdamse Weesperzijde, tussen Berlage – en Magere Brug. Zo’n plek waar de stad er voor haar inwoners is en waar je je als bezoeker ook op je gemak voelt.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Tips en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De Weesperzijde in Amsterdam

  1. Sjoerd zegt:

    Ik zal er een aantekening van maken voor als ik naar Amsterdam ga.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s