Welvaart, overvloed en welzijn

Er hoeft waarachtig niet zoveel moeite voor worden gedaan om de ballon die onze welvaart is, door te prikken. Er is genoeg bewijs voorhanden dat het in feite een schijnvertoning is die meer en meer tendeert naar gebakken lucht en opgeklopt schuim. Zo wordt er bijvoorbeeld maandelijks en ook nog per kwartaal met veel poeha en tromgeroffel verkondigd dat het werkloosheidscijfer een volgend historisch laagtepunt heeft bereikt. Het blijft maar niet op kunnen en de voorspoed klotst tegen de plinten van de nationale economie. Maar bedrieglijker kan het haast niet. Omdat dat legioen van niet – werklozen voor een niet onaanzienlijk deel bestaat uit mensen die een waar slavenbestaan moeten lijden om een boterham te verdienen. Daar kan namelijk wel van gesproken worden als je een oproepkracht bent, die te pas, maar vooral te onpas kan, mag en moet opdraven omdat de nood van het werkaanbod aan de man is. Dus niks regelmaat of een vaste werktijd. De baas, de werkgever draait naar eigen believen, waarna de flexwerker gewoon in de houding heeft te springen. Maar het kan nog erger, zullen ongetwijfeld de vele duizenden zeggen die helemaal niks te willen hebben en gewoon ’s nachts in een of ander logistiek – of distributiecenntrum hun arbeid moeten verrichten. Louter en alleen om die on line shoppende klant op zijn wenken te bedienen die na gedane beloften zijn bestelde boodschap binnen 24 uur thuis gebracht verwacht.

Zonder dat in feite een dwingende noodzaak daartoe aanwezig is. Want zou het haar of hem iets schelen als die bestelling niet binnen een etmaal bezorgd wordt, maar na bijvoorbeeld twee of drie dagen. Het zou die nachtelijk hectiek allicht wat minder maken dan nu het geval is door die veelheid aan overspannen loze beloften. Waar ze dus op slaan, is alleszins de vraag. Maar er is meer, veel meer dat de vraagstelling over de hardheid van onze welvaart rechtvaardigt. Is het niet een mallemolen geworden die maar draait en draait en draait tot we met ons allen misslijk van het draaien aan het worden zijn, dus geen onderscheid meer kunnen maken tussen zin en onzin, nut en onnut, schijn en werkelijkheid. Of is er een uitleg, een verklaring te vinden voor de zee van overvloed die ons in de supermarkten voor de onmogelijkste keuzes stelt? Wat is het doel en de betekenis daarvan? Heeft dat met welvaart te maken of zegt het iets over de aard ervan? En wat doet die langzamerhand vanzelfsprekende overdaad met ons gemoed, ons humeur, onze moraal en levenshouding? Oftewel, is welvaart in de vorm zoals die zich momenteel aan ons voordoet nog wel de enige weg en brug naar geluk en welzijn? Of zouden beperking en beheersing plus een paar onsjes minder welvaart de sleutels zijn naar een betere kwaliteit van leven?

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving. Bookmark de permalink .

3 reacties op Welvaart, overvloed en welzijn

  1. sjogkel zegt:

    Goed punt. Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend, het wordt ons gebracht alsof we er om hebben gevraagd. Het wordt ons in de strot geduwd, ik ervaar het als een wurggreep, en probeer me eruit te ontrekken, wat me niet lukt.

  2. Sjoerd zegt:

    Ik vraag me af wanneer iedereen online gaat winkelen…

  3. Sjoerd zegt:

    Aanvulling: Het is goedkoper om het thuis te laten bezorgen, dan in Maastricht even je auto kwijt te raken, dan tel ik niet eens de heen- en terugreis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s