Mein lieber Monschau

Hoewel ik een verklaard liefhebber van de Duitse Eifel ben, heeft dat mij in de afgelopen dertig jaar nooit in de verleiding gebracht om naar Monschau te gaan, om die wonderschone “Himmelsleiter” vanaf Aken tot die plaats te rijden. Het is er nooit van gekomen omdat om een of andere onnaspeurlijke reden bij mij de idee had postgevat dat het in dat Eifelstadje net zo min pluis was als in ons eigen Valkenburg, omdat het massatoerisme daar om zich heen gegrepen zou hebben en dus zijn slag had geslagen. Met alle fatale gevolgen voor de schoonheid van zo’n plaats. Althans, dat is al die jaren de bij mij heersende gedachte geweest, welke ook zo lang kon blijven bestaan omdat de Eifel veel meer fraais te bieden heeft, waar je in geen eeuwigheid op uitgekeken kunt raken. Pittoreske stadjes genoeg om nog maar over al het landschappelijk schoon te zwijgen. Daar steken onze Limburgse heuvels en daar in liggende dorpjes, hoe lieflijk ook, toch maar mager bij af. Waarmee mijn liefde voor de Eifel al voor een deel is verklaard, maar niet dat angstvallig vermijden van Monschau op grond van een wonderlijk idee fixe, zoals de recente werkelijkheid aan mij zou uitwijzen. Want het moest er toch een keer van komen, van een bezoek aan Monschau, dat immers op iets meer dan een uur rijden van mijn woonste gelegen is. Met sowieso een rit die het op zich al waard is om gereden te worden, ongeacht of ze over de Baraque Michel, door het Hohes Venn of over de Himmelsleiter gaat.

Om vervolgens de passende bekroning te krijgen in de vorm van de afdaling naar Monschau en het entree dat alleen langs de bruisende rivier de Rur kan plaats vinden. Waarna parkeren geen probleem blijkt dankzij uitstekende en goedkope faciliteiten. En dat om Monschau autovrij te houden. Wat de genieting ter plekke alleen maar groter maakt als er rustig geflaneerd kan worden over de straten met kinderkopjes met daarom heen bijna uitsluitend middeleeuwse vakwerkhuizen. Waarin natuurlijk de nodige souvenirwinkels te vinden zijn alsook shops waar van allerhande soorten parafernalia te koop worden aangeboden. Zonder dat het storend wordt omdat het alleen maar plat en ordinair zou zijn. Monschau heeft kans gezien om zijn stijl te handhaven, dit dus in tegenstelling tot die rare vooringenomenheid van mij, waarin in dit soort plaatsen alleen maar ruimte en gelegenheid zou zijn voor het goedkope vermaak dat gepaard zou moeten gaan met het massatoerisme. Niets van dat al dus in Monschau, tot mijn grote opluchting. Waardoor die Apfelstrudel met vanillesaus in Konditorei Zimmermann mij des te beter smaakte en het voornemen om weer snel eens terug te komen, nog gemakkelijker vorm kreeg. Wat zoveel betekent dat je in Monschau geweest moet zijn om deze conclusie met mij te kunnen delen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Tips en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Mein lieber Monschau

  1. Sjoerd zegt:

    Ik durf het bijna niet te zeggen, maar de Eifel in een MG heeft veel meer te bieden. Maar met een gewone alledaagse auto gaat het ook. Ik ben helemaal verliefd op die streek. En dan is Monschau pas het begin…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s