De biografie van Wolkers

Er zijn de afgelopen tien, vijftien jaar nogal wat biografieën van Nederlandse schrijvers verschenen. Als literair genre heeft het zeker aan betekenis en populariteit gewonnen, de biografie. In mijn boekenkast kregen daardoor de levensgeschiedenissen van Multatuli, Vestdijk, du Perron, Vasalis en last but not least W.F. Hermans al een plaats. Stuk voor stuk doorwrochte, vaker wetenschappelijke werken, die doorgaans een onverbloemd licht wierpen op de persoonlijkheid van de betreffende schrijver. Waarbij meer dan eens geen woord gelogen was in de karakteristiek die aldus werd gegeven van veelal toch behoorlijk gemankeerde mensen, die daarom waarschijnlijk juist zo’n betekenisvol schrijverschap konden ontplooien. Aan die reeks is nu de biografie van beeldhouwer-schrijver Jan Wolkers toegevoegd. En opnieuw was er in de bijna duizend pagina’s die dit boekwerk van de hand van Onno Blom telde, geen woord Spaans bij in het werkelijk ontluisterend portret dat in al deze bladzijden geschetst werd van de mens Wolkers. Waarbij met name zijn bizarre sexuele escapades in het oog springen alsook zijn op zijn zachtst gezegd nogal dubieuze positie die hij zijn leven lang tegenover vrouwen is in blijven nemen. De dans van de “MeToo”-discussie is hij duidelijk ontsprongen. Resteert het beeld van een kunstenaar die nadrukkelijk en expliciet zijn eigen weg koos en gang ging.

Op een wijze waar ik tijdens het lezen van deze biografie en de beschrijving van Onno Blom veel moeite bleef houden, ondanks dat ik niet de gewoonte heb om mensen in moreel opzicht de maat te nemen. Of om het toch duidelijker te zeggen: het beeld dat ik van Wolkers, zij het op afstand had, is wel in duizend stukken uiteen gevallen. Wat dan lossstaat van een oordeel over zijn kunstenaarschap en waar ik mij ook van onthoud, hoewel daar in de biografie ook ruimschoots aandacht aan wordt geschonken, met name aan zijn schrijversschap. En dat doet Blom op een verrassend originele wijze, hoewel misschien ook wel functioneel en onontkoombaar, omdat de meeste romans en verhalen van Wolkers sterk autobiografisch getint zijn. Met als gevolg dat de tekst van Blom vaak verweven is met citaten uit en verwijzingen naar bepaalde romans en verhalen. Wat extra aandacht van de lezer vraagt, zij het dat deze door deze bijzondere formule ook weer wordt beloond. Omdat de hele biografie daarmee een sprankelende en tintelende vertelling wordt, waarin bovendien een mooi tijdsbeeld wordt gegeven van het Nederland tussen 1930 en 2000. Waarmee eigenlijk alle ingrediënten zijn genoemd die van “Het litteken van de dood”, de biografie van Jan Wolkers, een lezenswaardig boek hebben gemaakt dat best in elke kast van de liefhebber van de Nederlandse literatuur een plaats zou mogen krijgen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De biografie van Wolkers

  1. Sjoerd zegt:

    Ik heb het niet zo op al die biografieën, die ook een oordeel over iemand uitspreken. Laat mij dat als lezer zelf maar ontdekken.

  2. sjogkel zegt:

    Jan Wolkers zette me aan het lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s