Small talk in het weekend

Iedere week weer wordt er met behulp van het Volkskrant Magazine, die spreekbuis van de Amsterdamse incrowd, door de happy few in de hoofdstad van het land een verwoede poging gedaan om de lezertjes in het land nog verder op afstand te zetten en dus hun degradatie tot buitenstaander in stand te houden. Die geest ademt die bijlage bijna in elk artikel uit. Hoewel de kroon steeds wordt gespannen door het verhaal waarin een BN’er mag vertellen hoe deze het weekend doorbrengt. Waarin deze week de actrice Sallie Harmsen (28) als volgt aan de beurt komt met gewichtige prietpraat en onbenul:

“Schilderen is ademen en ademen is noodzakelijk – ‘Als ik hier een tijd niet ben geweest, heb ik het gevoel dat ik een deel van mezelf verwaarloos’- en dus besteedt Sallie vrijwel al haar vrije uren hier in een voormalig kinderziekenhuis in Amsterdam – Noord dat ze samen met een collegakunstenaar en limoncellomaker antikraakt. Erg mooi is het er niet en naast de systeemplafonds en linoleumvloeren zit het pand ook nog eens vreemd in elkaar (‘De ruimten zijn allemaal op een onlogische manier aan elkaar verbonden’) maar het is juist die ‘avontuurlijke energie die Sallie iets oplevert, een creativiteit die ze thuis, tussen prikkel enerzijds en dagelijkse dingen anderzijds, niet vinden kan. En dus gebeurt het hier. In de ene ruimte leest ze, slaapt ze, draait ze muziek (‘Hiphop of jazz, maar ook vaak repetitieve muziek), spoelt ze varkensharen kwasten uit, plakt ze dingen aan de muur en beleeft ze haar ‘inspiratiestorm’, en in de ruimte ernaast, met fijn dak – en daglicht, gaat ze aan het werk.

En wat maakt ze dan? Sallie: ‘Ik schilder vaak surrealistische taferelen met figuren die in een situatie zijn geplaatst die in actie is. Het heeft ook vaak iets grimmigs, iets onheilspellends. En er zit vaak een dier in. Ik weet niet. Ik zoek een bepaald gebied in mezelf op waar onverwachte dingen gebeuren. En ik ben best wel intuïtief.’ Ja nou ja, jezus, dat is toch ook moeilijk, kunst onder woorden brengen? Dat is nou juist de crux van kunst, dat je het niet onder woorden hoeft te brengen. Sallie: ‘Het maken van kunst fungeert voor mij als een taal die op geen andere manier te communiceren is.’ Wat ze wel kan zeggen: ze houdt van Mark Rothko, voelt zich thuis bij het werk van Lars von Trier. En als ze een boek moet noemen: De mythe van Sisyphus van Albert Camus. Maar verder is het vooral ontspannend, hoor. Theetje erbij, vriend komt kus geven, een knappe Ier. Weg adem, maar da’s niet erg.”

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Small talk in het weekend

  1. Sjoerd zegt:

    Tsja, en wat is nu de moraal van het verhaal… Koop nooit de Volkskrant? Dat geldt tegenwoordig voor iedere krant.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s