Carboon

Vreemd genoeg is deze groep hier nooit aan bod gekomen, terwijl ze door het overgrote deel van de Limburgers in het hart is gesloten. Met haar repertoire van weemoedige liedjes die vooral aan het mijnbedrijf en de mijnwerkers waren gewijd, werd in de late jaren zeventig en in de tijd daarna exact de snaar beroerd om het gemis van die eens zo gouden tijd weer levend te maken. Natuurlijk werd op een sentiment in gespeeld dat op dat moment zo hevig in vooral Zuid – Limburg heerste. En uiteraard droeg het niets bij aan de oplossing van het probleem waarvan die heimwee de uitdrukking was. Maar ze luchtten toch elke keer weer op, de liedjes van de dialectgroep Carboon, die meer voor het Limburgse gemoed staan dan wat de Jansen Bagge Bend en Rowwen Hèze over het algemeen hebben laten horen. Want Carboon voelde de tijdgeest en de sfeer naadloos aan, met prachtige en gevoelvolle teksten als resultaat. Waarvan ‘Koempel Sjeng’ ondanks het gebruikte dialect zo waar nog landelijke bekendheid verwierf. Maar zoals gezegd heeft Carboon nog meer fraaie liedjes gemaakt, met als meest sprekende voorbeeld dit ‘Leef is mien land‘, dat ondersteund wordt door niet al te heldere, maar wel authentieke, beelden, en verder voorzien is van de integraal afgedrukte tekst, die aan een begrip van het gezongene ongetwijfeld zal bijdragen.

Wie greun woar dit land vuur de koele hej koame,
wie greun en wie sjoën, mar vergeëte en erm !
Wie zjwat woëd dit land wie de sjteeberge koame,
wie zjwat van d’r zjwaam, van d’r sjtöb en d’r lerm !
Wie riek woëd dit land, wie me löaker ging boare,
en de goodsjtukke d’r oet bloos mit zjwoar dynamiet !
Wie sjeef hong dit land wie de eëd doe ging basjte,
en de hoezer verzakde, wie me huuj zelfs nog ziet !

Refrein:
Mar leef is mie land mich ummer gebliëve,
wie ’t woar, wie ’t is en wie ’t och weëd !
Want good is mie land en zoë zal et blieve :
e sjtuk van mie hart, van mie leëve op eëd !

Wie vol woëd dit land wie al die vreëme hej koame,
en ing botteram vonge deep in de gronk !
Wie gruuëtsj woar dit land op de krach van d’r koelmaan,
deë et land en zien luuj neuje welvaart toen sjonk !

Wie modern woëd et land wie et chemisch gong dinke,
en nylon kos winne oet öal en oet koal !
Wie sjiek woëd dit land wie et Holländsj kos sjpreëke,
en dörpkes ging bouwe oet plastic en sjtoal !

Wie sjraal woëd mie land wie de koele verdwene,
mit wekplaatsje, keultoeres, piepe en aal !
Wie vlak woëd et land oane sjteeberg en sjachte,
doa likt noe mie land, kiek, wie naksj en wie kaal !

Wie kòd is mie land en wie kòd is et leëve,
van koelluuj mit sjtöb en e krankepensioën !
Wie sjtil is dit land vuur al die wirkloze,
die hèl hont gewirks, is dat noe hun loën ?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Muziek en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s