Boekengek wordt boekenliefhebber

De scherpe kantjes zijn er langzamerhand wel van af. Een verzamelwoede kan het onmogelijk nog genoemd worden, nadat ik zo’n drie, vier jaar letterlijk droog heb gestaan. De lol leek wel helemaal verdwenen. Maar de laatste tijd blijkt het bloed toch weer stilaan te kruipen waar het niet gaan kan, zonder dat ik mij al te zeer bekommer over wat er zoal aan recensies verschijnt. Laat staan dat het aantal uitgedeelde sterren er voor mij enigszins toe doet of mij interesseert. Wat dat aangaat ben ik veel meer een zelfstarter geworden die niet meer door wat voor verhalen of opinies in beweging gebracht hoeft te worden. Maar bibliofiel ben ik, zo merk ik, toch onverkort gebleven. Geen boekengek, maar wel een boekenliefhebber, die daarom bij tijd en wijle eens een boekenwinkel in loopt om er te neuzen als het hem uitkomt, dus zonder die dwangmatige gang die jaren terug haar oorsprong vond in de wekelijkse boekenbijlagen bij kranten. Met als onverbiddelijk resultaat zo’n stapeltje van drie, vier dat dan gescoord werd en dus weer gelezen moest worden, uiteraard wel na al het andere leesspul dat ook op haar beurt lag te wachten. Zo erg is het bij lange na niet meer. De tafeltjes met stapeltjes zijn in de loop van die drie, vier jaar afkicken uiteindelijk een stille dood gestorven.

Waarna met en met voor mij toch weer een leegte ontstond. Mijn omgeving oogde gestripped, kreeg iets klinisch en was te opgeruimd zodat na verloop van tijd wel een licht onbehagen bij mij moest ontstaan. Waarna van het een dus het ander kwam en de boekwinkel herontdekt werd. Hoewel per saldo meer voor het enkele bezoekje, het kopje koffie en het betere blader – en snuffelwerk, gewoon omdat dat zo lekker voelde. Dus in beginsel nergens anders om, maar natuurlijk wel zo nu en dan met de koop van een boek tot gevolg. Wat om eerlijk te zijn al weer met kortere tussenpozen dreigt te gebeuren. Het eerste stapeltje bij mij thuis is al ontstaan. ‘Schorshuiden’ van Annie Proulx, De biografie van Jan Wolkers, ‘Mijn Amerika’ van Mart Smeets, ‘Zo begint het slechte’ van Javier Marias, ‘Mensheid is een brief aan jou’ van Govert Derix en een Maaslandse monografie over Theodoor Weustenraad kijken mij nog ongelezen aan, lachen mij waarachtig nog toe. Waarbij voor mij wel de enige zorg is dat dat lachen lachen blijft en geen grijnzen wordt, omdat dan een bibliofilie zo maar een ziekte kan worden. Terwijl voor alles lezen nu gewoon leuk moet blijven. Zo staat de vlag er bij mij tenminste wel voor.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Boekengek wordt boekenliefhebber

  1. Sjoerd zegt:

    Ik denk ook dat het lezen na mijn pensioen weer wordt opgepakt.

  2. terrebel zegt:

    Hoop dat ik minstens 140 wordt. Om zo de tijd te krijgen elk boek te lezen dat nog op mijn ‘te lezen’ lijst staat. Boeken zijn fijn!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s