Strijken

Een beschouwing van het alledaagse kan ook in dichtvorm uitgedrukt worden. De Vlaamse dichteres Lieve van Impe (1953) heeft zich daar op toegelegd en verwoordde dat onder andere in het volgende ‘Strijken’:

Dit kleine werk waarvoor
zij wekelijks komt, doet zij
als altijd blij, gedachteloos.
Zo kent het drooggoed lang haar handen

het zwijgend schikken, strijken
tot de laatste vouw.
Onzeker als zij is geworden
is goed niet goed genoeg voor haar

dus dient de laatste rimpel steeds gestreken.
Op keukentafel en de dunne deken
schept zij een binnenzee van linnen,
zij laat het ijzer stoomschip worden

in haar handen, stuurt het van kant
naar wal, van verlies naar gemis
zoals zijzelf, langzaam eenzaam
allang uit koers geslagen is.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Strijken

  1. Sjoerd zegt:

    Mooi gedicht, ook wel wat triest.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s