De vloek van het cabaret

Er schijnt een publiek voor te zijn. Maar vraag me niet welk. Want dat blijft een volslagen raadsel voor mij. Het zullen zeker niet die 2,8 miljoen zijn die op Oudejaarsavond naar Youp keken. Die zullen toch grotendeels als gelegenheidstoeschouwers beschouwd moeten worden. Waartoe ik mijzelf ook reken zonder die 2,8 miljoen min 1 over dezelfde kam te gaan scheren of met mij te vergelijken. Voor mij is die ene eindejaarsconference meer dan genoeg. Wat zoveel betekent dat ik allesbehalve zit te wachten op het overvloedig aanbod van Nederlands cabaret in de Nederlandse theaters of op de vaderlandse televisie. Gaat er wel eens een week voorbij dat er zich niet een Nederlandse cabaretier aandient in een schouwburg in de omgeving of op Nederland 1, 2 of 3? Je struikelt er haast over als je er al je nek niet over breekt. En dat nota bene bij zoveel bewezen talentloosheid en lichtgewichten dat er daartussen nauwelijks nog kwaliteit te ontdekken valt, om over intelligente humor nog maar te zwijgen. Waar hebben wij deze toevloed aan verdiend? Waarom struikelen we er voortdurend over en worden die zogenaamde cabaretiers te pas en te onpas met hun vermeende leukigheid ingehuurd om aan andere programma’s ook een vrolijke of hilarische toets te geven?

Omdat de kijker behoefte heeft aan hun zouteloze lol, die slechts ondersteund wordt door ingeblikt applaus en door lach om de eigen grap? Of zou het zo kunnen zijn dat hun prijs, doordat ze in zo grote getale voorhanden zijn, laag genoeg is om binnen de gestelde budgettaire grenzen van de publieke omroep en ook van het schouwburgwezen, een programma aan te bieden waar genoeg belangstelling voor is? Want de kosten gaan immers altijd voor de baat uit. Een stelregel die steeds meer aan kracht en actualiteit wint in de Haagse politiek en zich dus 1 op 1 vertaalt naar het overvloedig aanbod van cabaret, dat immers weinig kost. Waardoor de vrees gewettigd is dat het hiermee alleen maar van kwaad tot erger zal gaan als Wilders en Baudet meer in de melk te brokkelen krijgen en de publieke omroep naar nog meer bijdragen en subsidies kan fluiten. Met het Nederlands cabaret, de herhalingen en omroep MAX als de vermoedelijke lachende derden, terwijl veel kijkers en schouwburgbezoekers wel eens definitief achter het net konden vissen.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op De vloek van het cabaret

  1. Mack zegt:

    Het is triest gesteld met de humor. Youp is van ongevenaarde voorspelbaarheid geworden, en hij was toch ooit de koning. Guido is iets beter, maar die zit op zijn top, en haalt het niet bij Youp in z’n toptijd.

  2. Sjoerd zegt:

    Hebben we dan nog cabaretiers, ik dacht dat die allemaal in de politiek zaten…

  3. sjogkel zegt:

    Youp komt altijd ‘gratis’ om iets op te leuken, mits hij zichzelf kan promoten. Op de bühne is het product Youp echter uitgewerkt, Youp is zijn eigen Buckler geworden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s