Navelstaarderij bij de Volkskrant

Heremetijd! Als de Amsterdamse grachtengordel al niet bestond, dan werd ze wel met gretigheid uitgevonden door het gezelschap dat zijn naam verbindt aan de dagelijkse bijlage van de Volkskrant. Want als de culturele binnenwereld, die coterie waar ons ons zo goed kent, ergens wel een stem en een spreekbuis heeft gekregen, dan daar toch wel. Waar de trends worden onderkend dan wel uitgevonden. Op de hottest spot van het land, in het hart van Amsterdam, waar men, althans wie zich insider noemt, eigenlijk exclusief het licht heeft gezien of zelfs uitgevonden. Wat nog net niet gepaard gaat met een dedain, maar de goede verstaander, of in dit geval de lezer, heeft maar een half oor of oog nodig om te begrijpen dat de bijlage van de Volkskrant de maat voor alles is, als de samenstellers tenminste geloofd mogen worden. En normaal gesproken is de sop de kool niet waard. Zodat het maar het beste is de doorgaans zelfgenoegzame wijsneuzerij van dat schrijvend volkje te laten passeren. Omdat het doordraverij is en blijft, die zich slechts in die kleine kring met haar zelfbenoemde autoriteit staande houdt. Totdat de pedanterie en misplaatste pretenties echt een brug te ver blijken te gaan, zoals de afgelopen week tot twee maal toe gebeurde. Zodat van toeval zelfs geen sprake meer kan zijn. Want zowel op donderdag 28 december als vandaag kwam de aap van dat geclaimde gezag dat bij die vermeende voorhoederol zou horen, geducht uit de mouw.

Een paar weken geleden was der traditiegetrouw aan de lezers gevraagd wat hun favoriete film in het jaar 2017 was geweest. De deelname is door de jaren heen altijd groot geweest, waardoor de representativiteit van de uitkomst van deze uitvraag als hoog mag worden beschouwd. Hoewel het gros van de deelnemers natuurlijk wel filmfanaat is. Wat hun stem niet minder belangrijk maakt dan die van de filmrecensenten van de Volkskrant, die zichzelf vier volle pagina’s bleken te hebben toegekend om hun voorkeuren kenbaar te maken en toe te lichten, terwijl daarnaast het lezerslijstje het met nog geen achtste pagina moest doen. Nog zo’n mooi voorbeeld diende zich vandaag in diezelfde bijlage aan. Daarin werd aandacht besteed aan de artistieke talenten van 2017, in diverse kunstdisciplines. Die keuze was als volgt gemaakt. Voor elk genre was een panel samengesteld waarvan de kern uit Volkskrant – journalisten en – recensenten bestond met daaromheen een aantal beoefenaren en deskundigen, meestal mensen die in die vorm van kunst aan touwtjes trokken. Met, het kan haast niet verbazen, het gros afkomstig uit Amsterdam, aangevuld met wat collega’s uit de rest van de Randstad, terwijl de ‘provincie’ het nakijken had of zich door een enkeling vertegenwoordigd wist. Alsof men alleen in Amsterdam het licht heeft gezien, zou je gemakkelijk gaan denken als zulke keuzes gemaakt worden. Keuzes uit een binnenwereld die in wezen bekrompen zijn en getuigen van borstkloppende navelstaarderij.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Navelstaarderij bij de Volkskrant

  1. Dhyan zegt:

    Het appelleert kennelijk aan je competitiedrang.

  2. Sjoerd zegt:

    Het lijkt steeds meer op het AD, die sloegen dit jaar ook al twee keer de plank goed mis met hun haring en oliebollen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s