Spreekbuizen op de beeldbuis

Welk land, waar de media tenminste vrij zijn, kent ze niet? De opiniemakers, die blijkbaar in een behoefte voorzien, die zou leven bij al die mensen die geen mening hebben of daarbij hulp nodig zouden hebben. Bij bosjes lopen die meningvormers rond die zich tot een ware plaag kunnen ontwikkelen, zoals daar in Nederland langzamerhand ook sprake van is geworden. Want er hoeft maar iets spraakmakends in de wereld of in ons eigen land gebeuren en ze draven in gesloten cohortes op om vooral op de vaderlandse beeldbuis hun praatjes te verkopen voor wie daar op te wachten zit. Ik in elk geval niet, omdat ik nog wel zo eigenwijs ben dat ik zelfstandig mijn gedachten kan en wil vormen tot een opinie, bij welke gelegenheid of aanleiding ook. Zodat alle wijsneuzerij en platgetreden wegen van orakels als een Jort Kelder, Peter R. de Vries, Marianne Zwagerman, Herman Pleij of Charles Groenhuyzen, om maar eens een paar van die dwarsstraten te noemen, aan mij niet zijn besteed. Waar ik dan meteen de vraag aan verbind wat de toegevoegde waarde van deze factotums nou in feite is en wat zij inhoudelijk bijdragen aan het maatschappelijk debat c.q meningsvorming om het even bij welke kwestie.

Wat doen die mensen meer dan wat zendtijd te vullen en waarom worden zij nou juist daartoe in de gelegenheid gesteld? Het moet iets met gemakzucht te maken hebben. Allereerst bij de programmamakers die zo steeds wat zekerheden inbouwen in hun uitzending, waar ze zich dus verder geen buil aan kunnen vallen, omdat helder is hoe de zendtijd met deze ‘spreekbuizen’ wordt gevuld. Want open deuren en gemeenplaatsen hebben deze zo veelvuldig in petto dat de schrik voor herhaling onterecht is. Zodat ze het bedrag van hun ruime vergoeding meer dan waard zijn en zij dit snelle geld altijd weer gemakkelijk verdienen. Blijft over het kijkend publiek dat alleen maar geamuseerd wil worden, dus zo op zijn wenken bediend wordt en verder nergens naar taalt. Waardoor we dankzij de wet van het kijkcijfer tot in de eeuwigheid opgescheept lijken te zitten met windvanen van het slag Kelder of de Vries. Arm land en arme mensen, ja, echt arm en armoedig, die op die manier en langs die weg hun opinies laten vormen en bepalen. Dat zou men toch niet moeten willen……..

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Spreekbuizen op de beeldbuis

  1. Sjoerd zegt:

    Dat soort mensen komt bij mij de woonkamer niet in…

  2. Dhyan zegt:

    Ik vorm mijn eigen mening wel, maar owee als je tegen de gevestigde orde ingaat.

  3. math zegt:

    Die schuiven elkaar voortdurend onze belastingcenten toe, hun oppervlakkige mening, doet er niet toe. Aangezien de politiek van hetzelfde slag is- zie 2Doc Beerput Nederland met vvd-ers voorop- kijk ik liefst naar Arte of vpro. Wat kunnen we er aan doen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s