Wilders naar de uitgang?

Het moet hier toch weer eens een keer over Wilders gaan. Omdat er met hem en zijn partij iets aan de hand is. Want sinds Baudet met zijn Forum voor Democratie op het politieke toneel is verschenen en daar op de rechterflank met al zijn lawaai en theater flink onder de duiven van de PVV is gaan schieten, lijkt de fut bij Wilders er een beetje uit. De aanvankelijke vitaliteit van zijn oppositioneel geluid kon wel doodgeslagen zijn. Tijdens de debatten naar aanleiding van de regeringsverklaring zat hij als een dode mus op zijn kamerzetel met een gezicht waar de overrompeling door het vertoon van Baudet van af te lezen viel. Zijn inbreng was routineus, plichtmatig, zonder geloof en repeterend qua inhoud. Waardoor er in feite op dat moment niets meer te beleven viel in de Tweede Kamer. Alsof hem daar de moed in de schoenen was gezonken na die tien, vijftien jaar te hoop lopen namens alles wat boos en onwillig was in Nederland, terwijl dit verplicht nummer voor de zoveelste keer wel gedaan moest worden. De indruk van het begin van het einde van deze club werd daarmee allicht gewekt, nu er zo gezocht moest worden naar wat heilig vuur. Een hoopvol teken, dat zeker nog eens versterkt werd door een aantal buitenparlementaire bewegingen van diezelfde Wilders, waar de eerste moed der wanhoop uit begon te spreken.

Want waarom nu ineens met dat soort acties voor de dag gekomen? Moet iets met Bühne en achterban te maken hebben, deze curieuze sprongen in het duister. Met allereerst de aankondiging om een bezoek aan Rusland, de doema en Poetin te brengen om zo de in Nederland ten onrechte heersende Russofobie het hoofd te bieden en te verminderen. Hoe haal je het in je hoofd om vriendjes te willen worden met een land en staatshoofd dat nooit last heeft gehad van scrupules tegenover andere landen en al helemaal geen respect betoonde voor de soevereiniteit van naburige landen, maar eerder groter dacht, in termen van invloedssferen en met name in de uitbreiding ervan met alle mogelijke middelen. Niks meer en niks minder dus dan een noodsprong van Wilders van wie het repertoire van gangbare middelen om publiciteit te oogsten kennelijk uitgeput raakt. Want anders krijg je het evenmin verzonnen om tegen Mark Rutte als premier een aanklacht bij het Openbaar Ministerie te doen wegens discriminatie van autochtone Nederlanders. En dat met steun van enkele tienduizenden handtekeningen. Het moet die kat in het nauw zijn die hier die maffe en kansloze sprongen maakt en die daarmee al op zoek lijkt naar de uitgang. Of is dat geen hoopvol teken?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Wilders naar de uitgang?

  1. Sjoerd zegt:

    Het vuurtje zal wel langzaam aan uit zijn gegaan…

  2. Dhyan zegt:

    Dat kun je met recht vernieuwend noemen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s