De Cellebroederskapel

Ondanks dat ik al ruim tweeenveertig jaar in Zuid-Limburg woon en ik mijn ogen al die tijd bepaald niet in mijn zak heb gehad, dus altijd goed heb rondgekeken, heeft met name Maastricht nog altijd verrassingen voor mij in petto. Ik moet er langzamerhand wel mijn best voor doen om ze te vinden, maar met een beetje moeite krijg je wel wat en blijkt die stad veel meer pareltjes te herbergen dan ik had kunnen vermoeden. Zo vergaat het mij elke keer weer. Ook bij deze ontdekking, die waarachtig een surprise van formaat bleek te zijn en die mij eigenlijk ook nog ongevraagd werd bezorgd via een arrangement van het Theater aan het Vrijthof in die stad. Want zo curieus kunnen die wegen ook lopen als je naar een concert wilt en tegen elke verwachting in naar een heel andere plaats wordt gedirigeerd die ook nog eens wonderwel blijkt te passen bij de vroeg-Renaissancistische muziek die op het programma stond. Een keuze die was gemaakt vanwege de verbluffende akoestiek van de betreffende accomodatie, de Cellebroederskapel, die voor de doorsnee sterveling haast niet te vinden lijkt, terwijl het zo’n ongemeen pareltje is.

Het is een zaalkerk die in het midden van de zestiende eeuw is gebouwd, toenmalig aan de rand van de stad Maastricht, maar daar nu middenin en diep verscholen in het Statenkwartier. Het is maar op één enkele manier te bereiken, namelijk via de Cellebroedersgang, die op haar beurt weer toegankelijk is vanuit de Brusselsstraat, via een bijna onooglijke poortje, waarvoor je echt je best moet doen om het te ontdekken. Want voor je het weet, ben je het gepasseerd. Maar zoals gezegd, wie de moeite doet, krijgt er wel wat voor terug in de vorm van die 16e eeuwse Cellebroederskapel, die dankzij twee restauraties in goede staat is blijven verkeren. Waardoor onder andere nog altijd een fresco van het Laatste Oordeel te zien is en een opvallend orgel dat in 1794 gebouwd werd. Daarnaast valt in de laatgotische monumentale kapel ook het beschilderd plafond op en wordt het gehoor getroffen door de uitmundende akoestiek die nauwelijks geëvenaard lijkt te worden in de hedendaagse architectuur welke uitgerust is met de meest geavanceerde voorzieningen. Dat werd mij dus als het ware in de schoot geworpen, dit Maastrichts juweeltje, deze Cellebroederskapel. En dat in deze Sinterklaastijd. Ik heb wel eens minder in mijn schoen gevonden…..

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Tips en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De Cellebroederskapel

  1. Sjoerd zegt:

    Dat is inderdaad een beetje zoeken geblazen, en als het hek gesloten is loop je er sowieso voorbij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s