De Oost – Friese geest betrapt

De afgelopen tien jaar ben ik de nodige keren in Oost – Groningen op familiebezoek geweest. Vaker heb ik daaropvolgend hier de lof op het Westerwold bezongen en de schoonheid van onder andere Sellingen, Ter Apel, Bellingwolde en Bourtange de revue laten passeren, om nog maar te zwijgen over een dorpsgezicht als Smeerling dat omstroomd wordt door de Ruiten A. In dat vergeten gebied is in al die tijd weinig aan mijn aandacht ontsnapt. Hoe anders geldt dat voor het naburige Oost – Friesland, dat mij ook al langer intrigeerde en in mijn belangstelling kwam te verkeren door de Duitse komiek Otto Waalkes, die in die streek geboren is, zich daar altijd op voorstond en daarom min of meer het boegbeeld van de hedendaagse Oostfriese cultuur werd. Omdat ik daar toch het mijne van wilde weten, een gevoel bij wilde krijgen, ben ik tijdens mijn bezoeken aan Oost – Groningen ook vaker die kant op gegaan en de grens bij Nieuwe Schans en de Eems over gestoken. Op weg naar het hart van Oost – Friesland dat toch ergens te vinden moest zijn, bleef ik door de jaren heen geloven ondanks dat ik maar achter het net bleef vissen. Of het nu Emden, Aurich, Norden of Papenburg was. Het speuren bleef vruchteloos en de vraag even groot hoe de Oostfriese identiteit omschreven dan wel gedefinieerd moest worden.

Nergens in deze plaatsen en in het omringend land waren aanknopingspunten daarvoor te bekennen, zelfs niet in bouwstijlen of architectuur noch in de kleinste dorpjes langs de Eems of de Dollard. Wat voor mij echter niet betekende dat ik het bijltje erbij neergooide, te meer niet omdat ik nog één plaats op mijn bucketlist had staan, maar nog niet had bezocht, namelijk de plaats die voor de Groningse vrouwen de ideale stad was om er te gaan winkelen. Vandaar dat ik Leer al die tijd aan mij voorbij had laten gaan, tot dit bezoek aan Oost – Groningen. Met het verrassende resultaat tot gevolg dat ik in de Altstadt van ditzelfde Leer de Oostfriese ziel volledig heb kunnen betrappen, in een omgeving waar het verleden zijn kans is blijven krijgen. Waar het Teehaus und Teemuseum Bünting zich nog in volle glorie manifesteert, met de waag aan de haven, die niets meer dan een dode arm van de Eems is, met smalle straatjes en laagbouw eromheen, en met een promenade langs het water waar de handelshuizen nog altijd in hun beste doen uit de 17e en 18e eeuw mogen pronken. En natuurlijk is er het protestantisme nog voelbaar en hangt het tastbaar tussen de hoog opgetrokken huizen van de Altstadt van Leer, waar het Oost – Friesland van toen nog heerst en leeft. En wat mij ook meer dan goed paste. Waardoor het ter plekke voor mij meteen vast stond dat ik naar Leer weerkeer, om haar aangename en typisch Oostfriese sfeer opnieuw te gaan proeven.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De Oost – Friese geest betrapt

  1. cpluzc zegt:

    en hoe is het gesteld met de Friese geest….ik bedoel, naast je gevoelens die je beschrijft

  2. Sjoerd zegt:

    Otto Waalkes, super kan ik alleen maar zeggen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s