To whom it concerns

Gewoon een interessante overdenking die vandaag ergens achterin de Volkskrant stond weggestopt. Rechtsonderaan op bladzijde 23. Dus zo ver weg dat ze gemakkelijk over het hoofd kon worden gezien. Ten onrechte. Want er wordt ons daar een spiegel voorgehouden, waarin best eens aandachtig gekeken mag worden. Of heeft de volgende tekst niet veel weg van die schoen die als die past, gewoon aangetrokken kan worden?

“Ooit waren sporten mede bedoeld om de jeugd enig moreel besef bij te brengen. Wie sportte, leerde wat teamspirit was en sportief gedrag, en vooral ook dat je nooit mag klagen over de scheidsrechter. Wie echt goed is, is immers ongevoelig voor scheidsrechterlijke dwalingen. Klagen is voor losers. Sinds Nederland een Formule 1 – racer van formaat heeft, is alles anders. Geef bij een nederlaag altijd anderen de schuld, is de belangrijkste les die Max Verstappen voor ons in petto heeft, en scheld die vervolgens verrot. De steward die tijdsstraf gaf, werd door hem ‘mongool’ genoemd. Zijn fans vinden dit prachtig. De felle toon van Verstappen verraadt zijn strijdlust. Maar als te veel jongeren dit voorbeeld volgen, eindigen we als natie van verongelijkte slachtoffers. Of zijn we dat al en herkennen we in Max onszelf?”

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op To whom it concerns

  1. Sjoerd zegt:

    In dat opzicht is het precies zijn vader, iedereen heeft schuld, alleen hijzelf niet.

  2. Math zegt:

    En politici dan, die duiken altijd weg wanneer het op blunders aankomt. Die erkennen ook nooit schuld. Alleen schelden ze nog niet met de taal van de straat. Alhoewel zich enkelen al moeilijk kunnen beheersen.

  3. Mack zegt:

    Wat een onzin zeg. Dat hij het woord mongool gebruikt, ik stoor me daar niet aan, maar ik kan me voorstellen dat in de rubbertegelmaatschappij dat wel als storend wordt ervaren. Maar dat hij wordt bestolen van zijn podiumplek en dan volgens dit bericht hij dat sportief moet aanvaarden…belachelijk en uit de tijd. Maar dat zie je ook aan hoe het stuk begint.

    • robschimmert zegt:

      Kom op, zeg! Als Max werkelijk zo’n groot sportman is (waar ik dus niet meer aan twijfel), dan moet hij zich ook werkelijk groot tonen en gewoon zijn kop houden als hij niet eerste of wat dan ook is. Dan ben je een icoon, een voorbeeld. Wat je dus niet bent als je altijd maar de schuld buiten jezelf plaatst. Vandaar dat hij toch nog een weg heeft te gaan om bij de groten als Lauda en Senna te mogen horen. Het heeft ook met zoiets als stijl en beschaving te maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s